ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa |

SWAYYA

ਅਦ੍ਰ ਸੁਤਾ ਹੂੰ ਕੀ ਜੋ ਤਨਯਾ ਮਹਿਖਾਸੁਰ ਕੀ ਮਰਤਾ ਫੁਨਿ ਜੋਊ ॥

adr sutaa hoon kee jo tanayaa mahikhaasur kee marataa fun joaoo |

She, who is the daughter of the mountain and the destroyer of Mahishasura

ਇੰਦ੍ਰ ਕੋ ਰਾਜਹਿ ਕੀ ਦਵੈਯਾ ਕਰਤਾ ਬਧ ਸੁੰਭ ਨਿਸੁੰਭਹਿ ਦੋਊ ॥

eindr ko raajeh kee davaiyaa karataa badh sunbh nisunbheh doaoo |

She, who is the bestower of the kingdom on India by killing Sumbh and Nisumbh

ਜੋ ਜਪ ਕੈ ਇਹ ਸੇਵ ਕਰੈ ਬਰੁ ਕੋ ਸੁ ਲਹੈ ਮਨ ਇਛਤ ਸੋਊ ॥

jo jap kai ih sev karai bar ko su lahai man ichhat soaoo |

He, who remembers and serves her, he receives the reward to his heart’s desire,

ਲੋਕ ਬਿਖੈ ਉਹ ਕੀ ਸਮਤੁਲ ਗਰੀਬ ਨਿਵਾਜ ਨ ਦੂਸਰ ਕੋਊ ॥੮॥

lok bikhai uh kee samatul gareeb nivaaj na doosar koaoo |8|

And in the whole world, none other is the supporter of the poor like her.8.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਜੂ ਕੀ ਉਸਤਤਿ ਸਮਾਪਤੰ ॥

eit sree devee joo kee usatat samaapatan |

End of the praise of the goddess,