ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੫ ॥

bhairau mahalaa 5 |

Bhairao, Fifth Mehl:

ਨਿੰਦਕ ਕਉ ਫਿਟਕੇ ਸੰਸਾਰੁ ॥

nindak kau fittake sansaar |

The entire universe curses the slanderer.

ਨਿੰਦਕ ਕਾ ਝੂਠਾ ਬਿਉਹਾਰੁ ॥

nindak kaa jhootthaa biauhaar |

False are the dealings of the slanderer.

ਨਿੰਦਕ ਕਾ ਮੈਲਾ ਆਚਾਰੁ ॥

nindak kaa mailaa aachaar |

The slanderer's lifestyle is filthy and polluted.

ਦਾਸ ਅਪੁਨੇ ਕਉ ਰਾਖਨਹਾਰੁ ॥੧॥

daas apune kau raakhanahaar |1|

The Lord is the Saving Grace and the Protector of His slave. ||1||

ਨਿੰਦਕੁ ਮੁਆ ਨਿੰਦਕ ਕੈ ਨਾਲਿ ॥

nindak muaa nindak kai naal |

The slanderer dies with the rest of the slanderers.

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਪਰਮੇਸਰਿ ਜਨ ਰਾਖੇ ਨਿੰਦਕ ਕੈ ਸਿਰਿ ਕੜਕਿਓ ਕਾਲੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

paarabraham paramesar jan raakhe nindak kai sir karrakio kaal |1| rahaau |

The Supreme Lord God, the Transcendent Lord, protects and saves His humble servant. Death roars and thunders over the head of the slanderer. ||1||Pause||

ਨਿੰਦਕ ਕਾ ਕਹਿਆ ਕੋਇ ਨ ਮਾਨੈ ॥

nindak kaa kahiaa koe na maanai |

No one belives what the slanderer says.

ਨਿੰਦਕ ਝੂਠੁ ਬੋਲਿ ਪਛੁਤਾਨੇ ॥

nindak jhootth bol pachhutaane |

The slanderer tells lies, and later regrets and repents.

ਹਾਥ ਪਛੋਰਹਿ ਸਿਰੁ ਧਰਨਿ ਲਗਾਹਿ ॥

haath pachhoreh sir dharan lagaeh |

He wrings his hands, and hits his head against the ground.

ਨਿੰਦਕ ਕਉ ਦਈ ਛੋਡੈ ਨਾਹਿ ॥੨॥

nindak kau dee chhoddai naeh |2|

The Lord does not forgive the slanderer. ||2||

ਹਰਿ ਕਾ ਦਾਸੁ ਕਿਛੁ ਬੁਰਾ ਨ ਮਾਗੈ ॥

har kaa daas kichh buraa na maagai |

The Lord's slave does not wish anyone ill.

ਨਿੰਦਕ ਕਉ ਲਾਗੈ ਦੁਖ ਸਾਂਗੈ ॥

nindak kau laagai dukh saangai |

The slanderer suffers, as if stabbed by a spear.

ਬਗੁਲੇ ਜਿਉ ਰਹਿਆ ਪੰਖ ਪਸਾਰਿ ॥

bagule jiau rahiaa pankh pasaar |

Like a crane, he spreads his feathers, to look like a swan.

ਮੁਖ ਤੇ ਬੋਲਿਆ ਤਾਂ ਕਢਿਆ ਬੀਚਾਰਿ ॥੩॥

mukh te boliaa taan kadtiaa beechaar |3|

When he speaks with his mouth, then he is exposed and driven out. ||3||

ਅੰਤਰਜਾਮੀ ਕਰਤਾ ਸੋਇ ॥

antarajaamee karataa soe |

The Creator is the Inner-knower, the Searcher of hearts.

ਹਰਿ ਜਨੁ ਕਰੈ ਸੁ ਨਿਹਚਲੁ ਹੋਇ ॥

har jan karai su nihachal hoe |

That person, whom the Lord makes His Own, becomes stable and steady.

ਹਰਿ ਕਾ ਦਾਸੁ ਸਾਚਾ ਦਰਬਾਰਿ ॥

har kaa daas saachaa darabaar |

The Lord's slave is true in the Court of the Lord.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਕਹਿਆ ਤਤੁ ਬੀਚਾਰਿ ॥੪॥੪੧॥੫੪॥

jan naanak kahiaa tat beechaar |4|41|54|

Servant Nanak speaks, after contemplating the essence of reality. ||4||41||54||