ਪਉੜੀ ੬

paurree 6

ਸਚੁ ਦਾਤਾਰੁ ਵਿਸਾਰ ਕੈ ਮੰਗਤਿਆਂ ਨੋ ਮੰਗਣ ਜਾਹੀ ।

sach daataar visaar kai mangatiaan no mangan jaahee |

Forgetting the true bestower, people spread their hands before the beggars.

ਢਾਢੀ ਵਾਰਾਂ ਗਾਂਵਦੇ ਵੈਰ ਵਿਰੋਧ ਜੋਧ ਸਾਲਾਹੀ ।

dtaadtee vaaraan gaanvade vair virodh jodh saalaahee |

The bards sing of the brave works pertaining to the brave and eulogise the duels and enmities of the warriors.

ਨਾਈ ਗਾਵਨਿ ਸੱਦੜੇ ਕਰਿ ਕਰਤੂਤਿ ਮੁਏ ਬਦਰਾਹੀ ।

naaee gaavan sadarre kar karatoot mue badaraahee |

The barbers also sing the praises of those who have died treading evil path and committing evil deeds.

ਪੜਦੇ ਭਟ ਕਵਿਤ ਕਰਿ ਕੂੜ ਕੁਸਤੁ ਮੁਖਹੁ ਆਲਾਹੀ ।

parrade bhatt kavit kar koorr kusat mukhahu aalaahee |

The eulogisers recite poetry for false kings and go on telling lies.

ਹੋਇ ਅਸਿਰਿਤ ਪੁਰੋਹਿਤਾ ਪ੍ਰੀਤਿ ਪਰੀਤੈ ਵਿਰਤਿ ਮੰਗਾਹੀ ।

hoe asirit purohitaa preet pareetai virat mangaahee |

The priests first seek shelter but afterwards lay their claim of bread and butter i.e. they entangle people in the fear of the net of ritualism.

ਛੁਰੀਆ ਮਾਰਨਿ ਪੰਖੀਏ ਹਟਿ ਹਟਿ ਮੰਗਦੇ ਭਿਖ ਭਵਾਹੀ ।

chhureea maaran pankhee hatt hatt mangade bhikh bhavaahee |

The people belonging to the sects of persons wearing feathers on their heads punch their bodies with knives and go on begging from shop to shop.

ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਵਿਣੁ ਰੋਵਨਿ ਧਾਹੀ ।੬।

gur poore vin rovan dhaahee |6|

But without the perfect Guru, they all wail and weep bitterly.