ਪਾਇ ਲਾਗ ਲਾਗ ਦੂਤੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਤ ਹਤੀ ਮਾਨ ਮਤੀ ਹੋਇ ਕਾਹੈ ਮੁਖ ਨ ਲਗਾਵਤੀ ।

paae laag laag dootee benatee karat hatee maan matee hoe kaahai mukh na lagaavatee |

When the maid-servant bringing the message of my dear husband used to fall on my feet and pray, I in my arrogance would not even look at or even speak with her.

ਸਜਨੀ ਸਕਲ ਕਹਿ ਮਧੁਰ ਬਚਨ ਨਿਤ ਸੀਖ ਦੇਤਿ ਹੁਤੀ ਪ੍ਰਤਿ ਉਤਰ ਨਸਾਵਤੀ ।

sajanee sakal keh madhur bachan nit seekh det hutee prat utar nasaavatee |

My friends used to ever advise me with sweet words but , I used to reply them haughtily and send them away.

ਆਪਨ ਮਨਾਇ ਪ੍ਰਿਆ ਟੇਰਤ ਹੈ ਪ੍ਰਿਆ ਪ੍ਰਿਆ ਸੁਨ ਸੁਨ ਮੋਨ ਗਹਿ ਨਾਯਕ ਕਹਾਵਤੀ ।

aapan manaae priaa tterat hai priaa priaa sun sun mon geh naayak kahaavatee |

Then, when the beloved Lord himself used to come and call me-O darling! 0 dear one! I used to keep silent just to feel important.

ਬਿਰਹ ਬਿਛੋਹ ਲਗ ਪੂਛਤ ਨ ਬਾਤ ਕੋਊ ਬ੍ਰਿਥਾ ਨ ਸੁਨਤ ਠਾਢੀ ਦ੍ਵਾਰਿ ਬਿਲਲਾਵਤੀ ।੫੭੫।

birah bichhoh lag poochhat na baat koaoo brithaa na sunat tthaadtee dvaar bilalaavatee |575|

And now when I am suffering the pangs of separation of my husband, no one even come to ask me what state I am living in. Standing on my beloved's door I am crying and wailing. (575)