ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |
SWAYYA
ਪਤ੍ਰ ਭਲੇ ਤਿਨ ਕੇ ਸੁਭ ਫੂਲ ਭਲੇ ਫਲ ਹੈ ਸੁਭ ਸੋਭ ਸੁਹਾਈ ॥
patr bhale tin ke subh fool bhale fal hai subh sobh suhaaee |
The leaves of those trees are good,
ਭੂਖ ਲਗੇ ਘਰ ਕੋ ਉਮਗੇ ਪੈ ਬਿਰਾਜਨ ਕੋ ਸੁਖਦਾ ਪਰਛਾਈ ॥
bhookh lage ghar ko umage pai biraajan ko sukhadaa parachhaaee |
Their flowers, fruit and shade are all good at the time of coming home,
ਕਾਨ੍ਰਹ ਤਰੈ ਤਿਹ ਕੇ ਮੁਰਲੀ ਗਹਿ ਕੈ ਕਰ ਮੋ ਮੁਖ ਸਾਥ ਬਜਾਈ ॥
kaanrah tarai tih ke muralee geh kai kar mo mukh saath bajaaee |
Krishna played on his flute under those trees
ਠਾਢਿ ਰਹਿਯੋ ਸੁਨਿ ਪਉਨ ਘਰੀ ਇਕ ਥਕਤ ਰਹੀ ਜਮੁਨਾ ਉਰਝਾਈ ॥੩੦੧॥
tthaadt rahiyo sun paun gharee ik thakat rahee jamunaa urajhaaee |301|
Hearing the voice of his flute, the wind seemed to stop blowing for a while and Yamuna also got entangled.301.
ਮਾਲਸਿਰੀ ਅਰੁ ਜੈਤਸਿਰੀ ਸੁਭ ਸਾਰੰਗ ਬਾਜਤ ਹੈ ਅਰੁ ਗਉਰੀ ॥
maalasiree ar jaitasiree subh saarang baajat hai ar gauree |
ਸੋਰਠਿ ਸੁਧ ਮਲਾਰ ਬਿਲਾਵਲ ਮੀਠੀ ਹੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਤੇ ਨਹ ਕਉਰੀ ॥
soratth sudh malaar bilaaval meetthee hai amrit te neh kauree |
Krishna plays on his flute the musical modes like Malshri, Jaitshri, Sarang, Gauri, Sorath, Shuddh Malhar and the Bilawal which is sweet like nectar
ਕਾਨ੍ਰਹ ਬਜਾਵਤ ਹੈ ਮੁਰਲੀ ਸੁਨਿ ਹੋਤ ਸੁਰੀ ਅਸੁਰੀ ਸਭ ਬਉਰੀ ॥
kaanrah bajaavat hai muralee sun hot suree asuree sabh bauree |
Hearing these Ragas, the heavenly damsels and the wives of demons all are getting fascinated
ਆਇ ਗਈ ਬ੍ਰਿਖਭਾਨ ਸੁਤਾ ਸੁਨਿ ਪੈ ਤਰੁਨੀ ਹਰਨੀ ਜਿਮੁ ਦਉਰੀ ॥੩੦੨॥
aae gee brikhabhaan sutaa sun pai tarunee haranee jim dauree |302|
Hearing the voice of the flute, Radha, the daughter of Brishbhan is coming running like a doe.302.
ਜੋਰਿ ਪ੍ਰਨਾਮ ਕਰਿਯੋ ਹਰਿ ਕੋ ਕਰ ਨਾਥ ਸੁਨੋ ਹਮ ਭੂਖ ਲਗੀ ਹੈ ॥
jor pranaam kariyo har ko kar naath suno ham bhookh lagee hai |
Radha said with folded hands, “O Lord! I am hungry
ਦੂਰ ਹੈ ਸਭ ਗੋਪਿਨ ਕੇ ਘਰ ਖੇਲਨ ਕੀ ਸਭ ਸੁਧ ਭਗੀ ਹੈ ॥
door hai sabh gopin ke ghar khelan kee sabh sudh bhagee hai |
The milk has remained back in all the houses of the gopas and while playing, I forgot everything
ਡੋਲਤ ਸੰਗ ਲਗੇ ਤੁਮਰੇ ਹਮ ਕਾਨ੍ਰਹ ਤਬੈ ਸੁਨਿ ਬਾਤ ਪਗੀ ਹੈ ॥
ddolat sang lage tumare ham kaanrah tabai sun baat pagee hai |
“I am wandering alongwith you
ਜਾਹੁ ਕਹਿਯੋ ਮਥਰਾ ਗ੍ਰਿਹ ਬਿਪਨ ਸਤਿ ਕਹਿਯੋ ਨਹਿ ਬਾਤ ਠਗੀ ਹੈ ॥੩੦੩॥
jaahu kahiyo matharaa grih bipan sat kahiyo neh baat tthagee hai |303|
” When Krishna heard this, the told all to go into the houses of Brahmins in Mathura (and bring something to eat) I am speaking truth to you, there is not an iota of falsehood in it.”303.