ਤਰਵਰੁ ਏਕੁ ਅਨੰਤ ਡਾਰ ਸਾਖਾ ਪੁਹਪ ਪਤ੍ਰ ਰਸ ਭਰੀਆ ॥

taravar ek anant ddaar saakhaa puhap patr ras bhareea |

There is a single tree, with countless branches and twigs; its flowers and leaves are filled with its juice.

ਇਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਕੀ ਬਾੜੀ ਹੈ ਰੇ ਤਿਨਿ ਹਰਿ ਪੂਰੈ ਕਰੀਆ ॥੧॥

eih amrit kee baarree hai re tin har poorai kareea |1|

This world is a garden of Ambrosial Nectar. The Perfect Lord created it. ||1||

ਜਾਨੀ ਜਾਨੀ ਰੇ ਰਾਜਾ ਰਾਮ ਕੀ ਕਹਾਨੀ ॥

jaanee jaanee re raajaa raam kee kahaanee |

I have come to know the story of my Sovereign Lord.

ਅੰਤਰਿ ਜੋਤਿ ਰਾਮ ਪਰਗਾਸਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬਿਰਲੈ ਜਾਨੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

antar jot raam paragaasaa guramukh biralai jaanee |1| rahaau |

How rare is that Gurmukh who knows, and whose inner being is illumined by the Lord's Light. ||1||Pause||

ਭਵਰੁ ਏਕੁ ਪੁਹਪ ਰਸ ਬੀਧਾ ਬਾਰਹ ਲੇ ਉਰ ਧਰਿਆ ॥

bhavar ek puhap ras beedhaa baarah le ur dhariaa |

The bumble bee, addicted to the nectar of the twelve-petalled flowers, enshrines it in the heart.

ਸੋਰਹ ਮਧੇ ਪਵਨੁ ਝਕੋਰਿਆ ਆਕਾਸੇ ਫਰੁ ਫਰਿਆ ॥੨॥

sorah madhe pavan jhakoriaa aakaase far fariaa |2|

He holds his breath suspended in the sixteen-petalled sky of the Akaashic Ethers, and beats his wings in esctasy. ||2||

ਸਹਜ ਸੁੰਨਿ ਇਕੁ ਬਿਰਵਾ ਉਪਜਿਆ ਧਰਤੀ ਜਲਹਰੁ ਸੋਖਿਆ ॥

sehaj sun ik biravaa upajiaa dharatee jalahar sokhiaa |

In the profound void of intuitive Samaadhi, the one tree rises up; it soaks up the water of desire from the ground.

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਹਉ ਤਾ ਕਾ ਸੇਵਕੁ ਜਿਨਿ ਇਹੁ ਬਿਰਵਾ ਦੇਖਿਆ ॥੩॥੬॥

keh kabeer hau taa kaa sevak jin ihu biravaa dekhiaa |3|6|

Says Kabeer, I am the servant of those who have seen this celestial tree. ||3||6||