ਮਃ ੩ ॥

mahalaa 3 |

Third Mehl:

ਸਤਿਗੁਰੂ ਨ ਸੇਵਿਓ ਮੂਰਖ ਅੰਧ ਗਵਾਰਿ ॥

satiguroo na sevio moorakh andh gavaar |

The foolish, blind clown does not serve the True Guru.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਬਹੁਤੁ ਦੁਖੁ ਲਾਗਾ ਜਲਤਾ ਕਰੇ ਪੁਕਾਰ ॥

doojai bhaae bahut dukh laagaa jalataa kare pukaar |

In love with duality, he endures terrible suffering, and burning, he cries out in pain.

ਜਿਨ ਕਾਰਣਿ ਗੁਰੂ ਵਿਸਾਰਿਆ ਸੇ ਨ ਉਪਕਰੇ ਅੰਤੀ ਵਾਰ ॥

jin kaaran guroo visaariaa se na upakare antee vaar |

He forgets the Guru, for the sake of mere objects, but they will not come to his rescue in the end.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮਤੀ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਬਖਸੇ ਬਖਸਣਹਾਰ ॥੨॥

naanak guramatee sukh paaeaa bakhase bakhasanahaar |2|

Through the Guru's Instructions, Nanak has found peace; the Forgiving Lord has forgiven him. ||2||