ਪਉੜੀ ੧੭

paurree 17

ਸਚੁ ਸਪੂਰਣ ਨਿਰਮਲਾ ਤਿਸੁ ਵਿਚਿ ਕੂੜੁ ਨ ਰਲਦਾ ਰਾਈ ।

sach sapooran niramalaa tis vich koorr na raladaa raaee |

The truth being perfectly pure, falsehood cannot mix in it as a piece of straw gone into the eye cannot be held there

ਅਖੀ ਕਤੁ ਨ ਸੰਜਰੈ ਤਿਣੁ ਅਉਖਾ ਦੁਖਿ ਰੈਣਿ ਵਿਹਾਈ ।

akhee kat na sanjarai tin aaukhaa dukh rain vihaaee |

And the whole night is spent in suffering.

ਭੋਜਣ ਅੰਦਰਿ ਮਖਿ ਜਿਉ ਹੋਇ ਦੁਕੁਧਾ ਫੇਰਿ ਕਢਾਈ ।

bhojan andar makh jiau hoe dukudhaa fer kadtaaee |

Fly in the meal also is vomited out (by body).

ਰੂਈ ਅੰਦਰਿ ਚਿਣਗ ਵਾਂਗ ਦਾਹਿ ਭਸਮੰਤੁ ਕਰੇ ਦੁਖਦਾਈ ।

rooee andar chinag vaang daeh bhasamant kare dukhadaaee |

One spark in a load of cotton creates trouble for it, and burning the whole lot converts it into ashes.

ਕਾਂਜੀ ਦੁਧੁ ਕੁਸੁਧ ਹੋਇ ਫਿਟੈ ਸਾਦਹੁ ਵੰਨਹੁ ਜਾਈ ।

kaanjee dudh kusudh hoe fittai saadahu vanahu jaaee |

Vineger in milk spoils its taste and makes it discoloured.

ਮਹੁਰਾ ਚੁਖਕੁ ਚਖਿਆ ਪਾਤਿਸਾਹਾ ਮਾਰੈ ਸਹਮਾਈ ।

mahuraa chukhak chakhiaa paatisaahaa maarai sahamaaee |

Even a little bit of poison tasted kills emperors instantly.

ਸਚਿ ਅੰਦਰਿ ਕਿਉ ਕੂੜੁ ਸਮਾਈ ।੧੭।

sach andar kiau koorr samaaee |17|

Then how can truth mix up in falsehood?