ਮਃ ੩ ॥

mahalaa 3 |

Third Mehl:

ਮਨਮੁਖ ਮੈਲੇ ਮਰਹਿ ਗਵਾਰ ॥

manamukh maile mareh gavaar |

The filthy, foolish, self-willed manmukhs die.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਿਰਮਲ ਹਰਿ ਰਾਖਿਆ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥

guramukh niramal har raakhiaa ur dhaar |

The Gurmukhs are immaculate and pure; they keep the Lord enshrined within their hearts.

ਭਨਤਿ ਨਾਨਕੁ ਸੁਣਹੁ ਜਨ ਭਾਈ ॥

bhanat naanak sunahu jan bhaaee |

Prays Nanak, listen, O Siblings of Destiny!

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿਹੁ ਹਉਮੈ ਮਲੁ ਜਾਈ ॥

satigur sevihu haumai mal jaaee |

Serve the True Guru, and the filth of your ego shall be gone.

ਅੰਦਰਿ ਸੰਸਾ ਦੂਖੁ ਵਿਆਪੇ ਸਿਰਿ ਧੰਧਾ ਨਿਤ ਮਾਰ ॥

andar sansaa dookh viaape sir dhandhaa nit maar |

Deep within, the pain of skepticism afflicts them; their heads are constantly assaulted by worldly entanglements.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਸੂਤੇ ਕਬਹੁ ਨ ਜਾਗਹਿ ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਪਿਆਰ ॥

doojai bhaae soote kabahu na jaageh maaeaa moh piaar |

Asleep in the love of duality, they never wake up; they are attached to the love of Maya.

ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤਹਿ ਸਬਦੁ ਨ ਵੀਚਾਰਹਿ ਇਹੁ ਮਨਮੁਖ ਕਾ ਬੀਚਾਰ ॥

naam na cheteh sabad na veechaareh ihu manamukh kaa beechaar |

They do not remember the Name, and they do not contemplate the Word of the Shabad; this is the view of the self-willed manmukhs.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨ ਭਾਇਆ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ਨਾਨਕ ਜਮੁ ਮਾਰਿ ਕਰੇ ਖੁਆਰ ॥੩॥

har naam na bhaaeaa birathaa janam gavaaeaa naanak jam maar kare khuaar |3|

They do not love the Lord's Name, and they lose their life uselessly. O Nanak, the Messenger of Death attacks them, and humiliates them. ||3||