ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥

bilaaval mahalaa 5 |

Bilaaval, Fifth Mehl:

ਮਿਰਤੁ ਹਸੈ ਸਿਰ ਊਪਰੇ ਪਸੂਆ ਨਹੀ ਬੂਝੈ ॥

mirat hasai sir aoopare pasooaa nahee boojhai |

Death hovers over his head, laughing, but the beast does not understand.

ਬਾਦ ਸਾਦ ਅਹੰਕਾਰ ਮਹਿ ਮਰਣਾ ਨਹੀ ਸੂਝੈ ॥੧॥

baad saad ahankaar meh maranaa nahee soojhai |1|

Entangled in conflict, pleasure and egotism, he does not even think of death. ||1||

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਹੁ ਆਪਨਾ ਕਾਹੇ ਫਿਰਹੁ ਅਭਾਗੇ ॥

satigur sevahu aapanaa kaahe firahu abhaage |

So serve your True Guru; why wander around miserable and unfortunate?

ਦੇਖਿ ਕਸੁੰਭਾ ਰੰਗੁਲਾ ਕਾਹੇ ਭੂਲਿ ਲਾਗੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

dekh kasunbhaa rangulaa kaahe bhool laage |1| rahaau |

You gaze upon the transitory, beautiful safflower, but why do you get attached to it? ||1||Pause||

ਕਰਿ ਕਰਿ ਪਾਪ ਦਰਬੁ ਕੀਆ ਵਰਤਣ ਕੈ ਤਾਈ ॥

kar kar paap darab keea varatan kai taaee |

You commit sins again and again, to gather wealth to spend.

ਮਾਟੀ ਸਿਉ ਮਾਟੀ ਰਲੀ ਨਾਗਾ ਉਠਿ ਜਾਈ ॥੨॥

maattee siau maattee ralee naagaa utth jaaee |2|

But your dust shall mix with dust; you shall arise and depart naked. ||2||

ਜਾ ਕੈ ਕੀਐ ਸ੍ਰਮੁ ਕਰੈ ਤੇ ਬੈਰ ਬਿਰੋਧੀ ॥

jaa kai keeai sram karai te bair birodhee |

Those for whom you work, will become your spiteful enemies.

ਅੰਤ ਕਾਲਿ ਭਜਿ ਜਾਹਿਗੇ ਕਾਹੇ ਜਲਹੁ ਕਰੋਧੀ ॥੩॥

ant kaal bhaj jaahige kaahe jalahu karodhee |3|

In the end, they will run away from you; why do you burn for them in anger? ||3||

ਦਾਸ ਰੇਣੁ ਸੋਈ ਹੋਆ ਜਿਸੁ ਮਸਤਕਿ ਕਰਮਾ ॥

daas ren soee hoaa jis masatak karamaa |

He alone becomes the dust of the Lord's slaves, who has such good karma upon his forehead.

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਬੰਧਨ ਛੁਟੇ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸਰਨਾ ॥੪॥੬॥੩੬॥

kahu naanak bandhan chhutte satigur kee saranaa |4|6|36|

Says Nanak, he is released from bondage, in the Sanctuary of the True Guru. ||4||6||36||