ਪਉੜੀ ੧੦

paurree 10

ਖਾਣੀ ਬਾਣੀ ਜੁਗਿ ਚਾਰਿ ਲਖ ਚਉਰਾਸੀਹ ਜੂਨਿ ਉਪਾਈ ।

khaanee baanee jug chaar lakh chauraaseeh joon upaaee |

Four ages, four mines of life, four speeches (para, pasyanti, madhyama and vaikhari) and creatures living in lacs of species

ਉਤਮ ਜੂਨਿ ਵਖਾਣੀਐ ਮਾਣਸਿ ਜੂਨਿ ਦੁਲੰਭ ਦਿਖਾਈ ।

autam joon vakhaaneeai maanas joon dulanbh dikhaaee |

He has created. Human species known to be a rare one is the best of ail the species.

ਸਭਿ ਜੂਨੀ ਕਰਿ ਵਸਿ ਤਿਸੁ ਮਾਣਸਿ ਨੋ ਦਿਤੀ ਵਡਿਆਈ ।

sabh joonee kar vas tis maanas no ditee vaddiaaee |

Making all the species subordinate to human species, the Lord has given it superiority.

ਬਹੁਤੇ ਮਾਣਸ ਜਗਤ ਵਿਚਿ ਪਰਾਧੀਨ ਕਿਛੁ ਸਮਝਿ ਨ ਪਾਈ ।

bahute maanas jagat vich paraadheen kichh samajh na paaee |

Most of the human beings in the world remain subordinated to each other and are unable to understand anything.

ਤਿਨ ਮੈ ਸੋ ਆਧੀਨ ਕੋ ਮੰਦੀ ਕੰਮੀਂ ਜਨਮੁ ਗਵਾਈ ।

tin mai so aadheen ko mandee kameen janam gavaaee |

Among them, those are real slaves who have lost their lives in evil deeds.

ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਦੇ ਵੁਠਿਆਂ ਲਖ ਚਉਰਾਸੀਹ ਫੇਰਿ ਮਿਟਾਈ ।

saadhasangat de vutthiaan lakh chauraaseeh fer mittaaee |

The transmigration in the eighty four lac species of life is ended if the holy congregation is pleased.

ਗੁਰੁ ਸਬਦੀ ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ।੧੦।

gur sabadee vaddee vaddiaaee |10|

Real excellence is achieved by cultivating the Guru's word.