ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa |

SWAYYA

ਅਰਜਨ ਸਿੰਘ ਹਨ︀ਯੋ ਅਸਿ ਸਿਉ ਅਮਰੇਸ ਮਹੀਪ ਹਨਿਓ ਤਬ ਹੀ ॥

arajan singh hanayo as siau amares maheep hanio tab hee |

ਅਟਲੇਸ ਪ੍ਰਕੋਪ ਭਯੋ ਲਖਿ ਕੈ ਹਰਿ ਆਪੁਨੇ ਸਸਤ੍ਰ ਲਏ ਸਬ ਹੀ ॥

attales prakop bhayo lakh kai har aapune sasatr le sab hee |

Arjun Singh and the king named Amresh Singh were killed with the dagger, then Krishna held his weapons, getting furious on Atlesh

ਅਤਿ ਮਾਰ ਹੀ ਮਾਰ ਪੁਕਾਰਿ ਪਰਿਓ ਹਰਿ ਸਾਮੁਹੇ ਆਇ ਅਰਿਓ ਜਬ ਹੀ ॥

at maar hee maar pukaar pario har saamuhe aae ario jab hee |

He also began to say “Kill, Kill”, while coming in front of Krishna

ਕਲਧਉਤ ਕੇ ਭੂਖਨ ਅੰਗ ਸਜੇ ਜਿਹ ਕੀ ਛਬਿ ਸੋ ਸਵਿਤਾ ਦਬ ਹੀ ॥੧੨੧੧॥

kaldhaut ke bhookhan ang saje jih kee chhab so savitaa dab hee |1211|

Before the glory of his limbs bedecked with gold ornaments, even the sun seemed bedimmed.1211.

ਜਾਮ ਪ੍ਰਮਾਨ ਕੀਓ ਘਮਸਾਨ ਬਡੌ ਬਲਵਾਨ ਨ ਜਾਇ ਸੰਘਾਰਿਯੋ ॥

jaam pramaan keeo ghamasaan baddau balavaan na jaae sanghaariyo |

He waged a violent war for one Pabar (about three hours), but he could not be killed

ਮੇਘ ਜਿਉ ਗਾਜਿ ਮੁਰਾਰਿ ਤਬੈ ਅਸਿ ਲੈ ਕਰਿ ਮੈ ਅਰਿ ਊਪਰਿ ਝਾਰਿਯੋ ॥

megh jiau gaaj muraar tabai as lai kar mai ar aoopar jhaariyo |

Then Krishna thundering like the cloud, struck a blow on the enemy with his sword,

ਹੁਇ ਮ੍ਰਿਤ ਭੂਮਿ ਪਰਿਯੋ ਤਬ ਹੀ ਜਦੁਬੀਰ ਜਬੈ ਸਿਰੁ ਕਾਟਿ ਉਤਾਰਿਯੋ ॥

hue mrit bhoom pariyo tab hee jadubeer jabai sir kaatt utaariyo |

And when Krishna cut down his head, he died and fell on the earth

ਧੰਨਿ ਹੀ ਧੰਨਿ ਕਹੈ ਸਬ ਦੇਵ ਬਡੋ ਹਰਿ ਜੂ ਭਵ ਭਾਰ ਉਤਾਰਿਯੋ ॥੧੨੧੨॥

dhan hee dhan kahai sab dev baddo har joo bhav bhaar utaariyo |1212|

Seeing this, the gods hailed and said, “O Krishna! you have lightened a great burden of the earth.”1212.