ਸਾਢੇ ਤ੍ਰੈ ਮਣ ਦੇਹੁਰੀ ਚਲੈ ਪਾਣੀ ਅੰਨਿ ॥

saadte trai man dehuree chalai paanee an |

The body is nourished by water and grain.

ਆਇਓ ਬੰਦਾ ਦੁਨੀ ਵਿਚਿ ਵਤਿ ਆਸੂਣੀ ਬੰਨੑਿ ॥

aaeo bandaa dunee vich vat aasoonee bana |

The mortal comes into the world with high hopes.

ਮਲਕਲ ਮਉਤ ਜਾਂ ਆਵਸੀ ਸਭ ਦਰਵਾਜੇ ਭੰਨਿ ॥

malakal maut jaan aavasee sabh daravaaje bhan |

But when the Messenger of Death comes, it breaks down all the doors.

ਤਿਨੑਾ ਪਿਆਰਿਆ ਭਾਈਆਂ ਅਗੈ ਦਿਤਾ ਬੰਨੑਿ ॥

tinaa piaariaa bhaaeean agai ditaa bana |

It binds and gags the mortal, before the eyes of his beloved brothers.

ਵੇਖਹੁ ਬੰਦਾ ਚਲਿਆ ਚਹੁ ਜਣਿਆ ਦੈ ਕੰਨੑਿ ॥

vekhahu bandaa chaliaa chahu janiaa dai kana |

Behold, the mortal being is going away, carried on the shoulders of four men.

ਫਰੀਦਾ ਅਮਲ ਜਿ ਕੀਤੇ ਦੁਨੀ ਵਿਚਿ ਦਰਗਹ ਆਏ ਕੰਮਿ ॥੧੦੦॥

fareedaa amal ji keete dunee vich daragah aae kam |100|

Fareed, only those good deeds done in the world will be of any use in the Court of the Lord. ||100||