ਸਬਦ ॥

sabad |

Shabad:

ਪਿਛਹੁ ਰਾਤੀ ਸਦੜਾ ਨਾਮੁ ਖਸਮ ਕਾ ਲੇਹਿ ॥

pichhahu raatee sadarraa naam khasam kaa lehi |

Those who receive the call in the last hours of the night, chant the Name of their Lord and Master.

ਖੇਮੇ ਛਤ੍ਰ ਸਰਾਇਚੇ ਦਿਸਨਿ ਰਥ ਪੀੜੇ ॥

kheme chhatr saraaeiche disan rath peerre |

Tents, canopies, pavilions and carriages are prepared and made ready for them.

ਜਿਨੀ ਤੇਰਾ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਤਿਨ ਕਉ ਸਦਿ ਮਿਲੇ ॥੧॥

jinee teraa naam dhiaaeaa tin kau sad mile |1|

You send out the call, Lord, to those who meditate on Your Name. ||1||

ਬਾਬਾ ਮੈ ਕਰਮਹੀਣ ਕੂੜਿਆਰ ॥

baabaa mai karamaheen koorriaar |

Father, I am unfortunate, a fraud.

ਨਾਮੁ ਨ ਪਾਇਆ ਤੇਰਾ ਅੰਧਾ ਭਰਮਿ ਭੂਲਾ ਮਨੁ ਮੇਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

naam na paaeaa teraa andhaa bharam bhoolaa man meraa |1| rahaau |

I have not found Your Name; my mind is blind and deluded by doubt. ||1||Pause||

ਸਾਦ ਕੀਤੇ ਦੁਖ ਪਰਫੁੜੇ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖੇ ਮਾਇ ॥

saad keete dukh parafurre poorab likhe maae |

I have enjoyed the tastes, and now my pains have come to fruition; such is my pre-ordained destiny, O my mother.

ਸੁਖ ਥੋੜੇ ਦੁਖ ਅਗਲੇ ਦੂਖੇ ਦੂਖਿ ਵਿਹਾਇ ॥੨॥

sukh thorre dukh agale dookhe dookh vihaae |2|

Now my joys are few, and my pains are many. In utter agony, I pass my life. ||2||

ਵਿਛੁੜਿਆ ਕਾ ਕਿਆ ਵੀਛੁੜੈ ਮਿਲਿਆ ਕਾ ਕਿਆ ਮੇਲੁ ॥

vichhurriaa kaa kiaa veechhurrai miliaa kaa kiaa mel |

What separation could be worse than separation from the Lord? For those who are united with Him, what other union can there be?

ਸਾਹਿਬੁ ਸੋ ਸਾਲਾਹੀਐ ਜਿਨਿ ਕਰਿ ਦੇਖਿਆ ਖੇਲੁ ॥੩॥

saahib so saalaaheeai jin kar dekhiaa khel |3|

Praise the Lord and Master, who, having created this play, beholds it. ||3||

ਸੰਜੋਗੀ ਮੇਲਾਵੜਾ ਇਨਿ ਤਨਿ ਕੀਤੇ ਭੋਗ ॥

sanjogee melaavarraa in tan keete bhog |

By good destiny, this union comes about; this body enjoys its pleasures.

ਵਿਜੋਗੀ ਮਿਲਿ ਵਿਛੁੜੇ ਨਾਨਕ ਭੀ ਸੰਜੋਗ ॥੪॥੧॥

vijogee mil vichhurre naanak bhee sanjog |4|1|

Those who have lost their destiny, suffer separation from this union. O Nanak, they may still be united once again! ||4||1||