ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa |

SWAYYA

ਕਿਉ ਤਨ ਕੀ ਮਨਿ ਸੰਕ ਕਰੈ ਥਿਰ ਤੋ ਜਗ ਮੈ ਅਬ ਤੂ ਨ ਰਹੈ ਹੈ ॥

kiau tan kee man sank karai thir to jag mai ab too na rahai hai |

‘O mind! why are you in doubt about the body, you have not to remain stable in the world for ever

ਯਾ ਤੇ ਭਲੋ ਨ ਕਛੂ ਇਹ ਤੇ ਜਸੁ ਲੈ ਰਨ ਅੰਤਹਿ ਮੋ ਤਜਿ ਜੈ ਹੈ ॥

yaa te bhalo na kachhoo ih te jas lai ran anteh mo taj jai hai |

What more virtuous act you can perform? Therefore do this praiseworthy task in the war, because ultimately once, the body is to be abandoned

ਰੇ ਮਨ ਢੀਲ ਰਹਿਯੋ ਗਹਿ ਕਾਹੇ ਤੇ ਅਉਸਰ ਬੀਤ ਗਏ ਪਛੁਤੈ ਹੈ ॥

re man dteel rahiyo geh kaahe te aausar beet ge pachhutai hai |

‘O mind! do not delay, because you will avail nothing except repentance, when the opportunity is lost

ਸੋਕ ਨਿਵਾਰਿ ਨਿਸੰਕ ਹੁਇ ਦੈ ਭਗਵਾਨ ਸੋ ਭਿਛਕ ਹਾਥਿ ਨ ਐ ਹੈ ॥੧੫੫੮॥

sok nivaar nisank hue dai bhagavaan so bhichhak haath na ai hai |1558|

Therefore forsaking anxiety, give away the begged articles without any hesitation, because you will never again get such beggar like the Lord himself .

ਮਾਗਤ ਜੋ ਬਿਧਿ ਸ︀ਯਾਮ ਅਰੇ ਮਨ ਸੋ ਤਜਿ ਸੰਕ ਨਿਸੰਕ ਹੁਇ ਦੀਜੈ ॥

maagat jo bidh sayaam are man so taj sank nisank hue deejai |

‘Whatever Krishna is asking for, O my mind! give it without any hesitation

ਜਾਚਤ ਹੈ ਜਿਹ ਤੇ ਸਗਰੋ ਜਗ ਸੋ ਤੁਹਿ ਮਾਗਤ ਢੀਲ ਨ ਕੀਜੈ ॥

jaachat hai jih te sagaro jag so tuhi maagat dteel na keejai |

He, from whom all the world begs, he is standing before you as a beggar, therefore do not delay further

ਅਉਰ ਬਿਚਾਰ ਕਰੋ ਨ ਕਛੂ ਅਬ ਯਾ ਮਹਿ ਤੋ ਨ ਰਤੀ ਸੁਖ ਛੀਜੈ ॥

aaur bichaar karo na kachhoo ab yaa meh to na ratee sukh chheejai |

‘Leave all other ideas, there will remain no shortage in your comfort

ਦਾਨਨ ਦੇਤ ਨ ਮਾਨ ਕਰੋ ਬਸੁ ਦੈ ਅਸੁ ਦੈ ਜਗ ਮੈ ਜਸੁ ਲੀਜੈ ॥੧੫੫੯॥

daanan det na maan karo bas dai as dai jag mai jas leejai |1559|

On giving charity, one should not be proud and thoughtful: therefore get the profit of approbation after surrendering everything.”1559.

ਬਾਮਨ ਬੇਖ ਕੈ ਸ︀ਯਾਮ ਜੁ ਚਾਹਤ ਸ੍ਰੀ ਹਰਿ ਕੋ ਤਿਹ ਭੂਪਤਿ ਦੀਨੋ ॥

baaman bekh kai sayaam ju chaahat sree har ko tih bhoopat deeno |

Whatever Krishna had begged in the garb of a Brahmin, the king have the same to him

ਜੋ ਚਤੁਰਾਨਨ ਕੇ ਚਿਤ ਮੈ ਕਬਿ ਰਾਮ ਕਹੈ ਸੁ ਵਹੈ ਨ੍ਰਿਪ ਕੀਨੋ ॥

jo chaturaanan ke chit mai kab raam kahai su vahai nrip keeno |

Alongwith this, whatever was in the mind of Brahma the king also did that

ਜੋ ਵਹ ਮਾਗਤਿ ਸੋਊ ਦਯੋ ਤਬ ਦੇਤ ਸਮੈ ਰਸ ਮੈ ਮਨ ਭੀਨੋ ॥

jo veh maagat soaoo dayo tab det samai ras mai man bheeno |

Whatever they had asked for, the king handed it over affectionately

ਦਾਨ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਦੁਹੂੰ ਬਿਧਿ ਕੈ ਤਿਹੁ ਲੋਕਨ ਮੈ ਅਤਿ ਹੀ ਜਸੁ ਲੀਨੋ ॥੧੫੬੦॥

daan kripaan duhoon bidh kai tihu lokan mai at hee jas leeno |1560|

In this way with charity and with sword, in the bravery of both kinds, the king earned great praise.1560.

ਬ੍ਰਹਮ ਕਰੀਟ ਤਵੀਤ ਲਯੋ ਹਰਿ ਗਾਜਿ ਉਠੇ ਤਬ ਹੀ ਸਬ ਸੂਰੇ ॥

braham kareett taveet layo har gaaj utthe tab hee sab soore |

Brahma took away the crown and Krishna the amulet, then all the warriors roared and

ਧਾਇ ਪਰੇ ਨ੍ਰਿਪ ਪੈ ਮਿਲਿ ਕੈ ਚਿਤਿ ਮੈ ਚਪਿ ਰੋਸਿ ਕੈ ਮਾਰਿ ਮਰੂਰੈ ॥

dhaae pare nrip pai mil kai chit mai chap ros kai maar maroorai |

Getting extremely enraged in their mind they fell upon the king

ਭੂਪਿ ਹਨੇ ਬਰ ਬੀਰ ਘਨੇ ਸੁ ਪਰੇ ਧਰਿ ਊਪਰਿ ਲਾਗਤਿ ਰੂਰੇ ॥

bhoop hane bar beer ghane su pare dhar aoopar laagat roore |

The king had destroyed many warriors and they were looking so elegant,

ਛਾਰ ਲਗਾਇ ਕੈ ਅੰਗ ਮਲੰਗ ਰਹੇ ਮਨੋ ਸੋਇ ਕੈ ਖਾਇ ਧਤੂਰੇ ॥੧੫੬੧॥

chhaar lagaae kai ang malang rahe mano soe kai khaae dhatoore |1561|

While lying on the earth as if the hermits were sleeping on the earth, after smearing their bodies with ashes and eating thorn-apples.1561.

ਹੇਰਿ ਸਬੈ ਮਿਲਿ ਘੇਰਿ ਲਯੋ ਸੁ ਭਯੋ ਮਨ ਭੂਪਤਿ ਕੋਪਮਈ ਹੈ ॥

her sabai mil gher layo su bhayo man bhoopat kopamee hai |

After searching for the king, all besieged him, who became extremely angry.

ਰਾਮ ਅਯੋਧਨ ਮੈ ਫਿਰ ਕੈ ਕਰਰੀ ਕਰ ਬੀਚ ਕਮਾਨ ਲਈ ਹੈ ॥

raam ayodhan mai fir kai kararee kar beech kamaan lee hai |

He, moving in the battlefield, caught hold of a firm bow in his hand,

ਸੂਰਜ ਕੀ ਸਸਿ ਕੀ ਜਮ ਕੀ ਹਰਿ ਕੀ ਬਹੁ ਸੈਨ ਗਿਰਾਇ ਦਈ ਹੈ ॥

sooraj kee sas kee jam kee har kee bahu sain giraae dee hai |

And knocked down the forces of Surya, Chandra and

ਮਾਨਹੁ ਫਾਗੁਨ ਮਾਸ ਕੇ ਭੀਤਰ ਪਉਨ ਬਹਿਓ ਪਤ ਝਾਰ ਭਈ ਹੈ ॥੧੫੬੨॥

maanahu faagun maas ke bheetar paun bahio pat jhaar bhee hai |1562|

Yama like the leaves falling on the ground by the blowing wind in the season of Phagun.1562.

ਪਾਨਿ ਸੰਭਾਰਿ ਬਡੋ ਧਨੁ ਭੂਪਤਿ ਰੁਦ੍ਰ ਲਿਲਾਟ ਮੈ ਬਾਨੁ ਲਗਾਯੋ ॥

paan sanbhaar baddo dhan bhoopat rudr lilaatt mai baan lagaayo |

Taking a large bow in his hand, the king inflicted an arrow in the forehead of Rudra

ਏਕ ਕੁਬੇਰ ਕੇ ਮਾਰਿਓ ਰਿਦੈ ਸਰ ਲਾਗਤਿ ਡਾਰਿ ਹਥਿਆਰ ਪਰਾਯੋ ॥

ek kuber ke maario ridai sar laagat ddaar hathiaar paraayo |

He shot one arrow in the heart of Kuber, who ran away from the field, throwing away his weapons

ਦੇਖਿ ਜਲਾਧਿਪ ਤਾਹਿ ਦਸਾ ਰਨ ਛਾਡਿ ਭਜਿਯੋ ਮਨ ਮੈ ਡਰ ਪਾਯੋ ॥

dekh jalaadhip taeh dasaa ran chhaadd bhajiyo man mai ddar paayo |

ਧਾਇ ਪਰਿਯੋ ਰਿਸ ਕੈ ਜਮੁ ਯਾ ਪਰ ਸੋ ਨ੍ਰਿਪ ਬਾਨ ਸੋ ਭੂਮਿ ਗਿਰਾਯੋ ॥੧੫੬੩॥

dhaae pariyo ris kai jam yaa par so nrip baan so bhoom giraayo |1563|

Varuna, seeing their plight, became fearful and fled away, on this, Yama in fury fell upon the king, who knocked him down on the ground with this arrow.1563.

ਯੌ ਜਮਰਾਜ ਗਿਰਾਇ ਦਯੋ ਤਬ ਹੀ ਰਿਸ ਕੈ ਹਰਿ ਕੋ ਦਲ ਧਾਯੋ ॥

yau jamaraaj giraae dayo tab hee ris kai har ko dal dhaayo |

ਆਏ ਹੈ ਕੋਪ ਭਰੈ ਪਟ ਦੁਇ ਬਿਬਿਧਾਯੁਧ ਲੈ ਤਿਨ ਜੁਧੁ ਮਚਾਯੋ ॥

aae hai kop bharai patt due bibidhaayudh lai tin judh machaayo |

When Yama was knocked down, then the army of Krishna ran forward, in ire, and two of its warriors began a dreadful war, taking up various types of arms

ਸਿੰਘ ਹੁਤੋ ਬਲਵੰਡ ਸੋ ਜਾਦਵ ਸੋ ਰਿਸ ਸੋ ਨ੍ਰਿਪ ਮਾਰਿ ਗਿਰਾਯੋ ॥

singh huto balavandd so jaadav so ris so nrip maar giraayo |

The Yadava warriors were very brave, the king, in his anger, killed them

ਬਾਹੁ ਬਲੀ ਬਰਮਾਕ੍ਰਿਤ ਬੰਧੁ ਸੋਊ ਰਨ ਤੇ ਜਮਲੋਕਿ ਪਠਾਯੋ ॥੧੫੬੪॥

baahu balee baramaakrit bandh soaoo ran te jamalok patthaayo |1564|

And in this way, both the brothers, Bahubali and Vikramakrat were despatched to the abode of Yama.1564.

ਅਉਰ ਮਹਾਬਲੀ ਸਿੰਘ ਹੁਤੋ ਸੰਗ ਤੇ ਜਸ ਸਿੰਘ ਕੋ ਮਾਰਿ ਲਯੋ ॥

aaur mahaabalee singh huto sang te jas singh ko maar layo |

Mahabali Singh and Tej Singh, who were with them, they were also killed by the kinhg

ਪੁਨਿ ਬੀਰ ਮਹਾ ਜਸ ਸਿੰਘ ਹੁਤੋ ਰਿਸ ਕੈ ਇਹ ਸਾਮੁਹੇ ਆਇ ਗਯੋ ॥

pun beer mahaa jas singh huto ris kai ih saamuhe aae gayo |

Then Mahajas Singh, another warrior, getting enraged, came in front of the king,

ਸੋਊ ਖਗ ਸੰਭਾਰ ਕੈ ਕੋਪ ਭਰੇ ਤਿਹ ਕੌ ਨ੍ਰਿਪ ਨੈ ਲਲਕਾਰ ਲਯੋ ॥

soaoo khag sanbhaar kai kop bhare tih kau nrip nai lalakaar layo |

Who challenged him, holding out his dagger

ਕੀਯੋ ਏਕ ਹੀ ਬਾਰ ਪ੍ਰਹਾਰ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਕੋ ਅੰਤ ਕੇ ਧਾਮਿ ਪਠਾਇ ਦਯੋ ॥੧੫੬੫॥

keeyo ek hee baar prahaar kripaan ko ant ke dhaam patthaae dayo |1565|

With only one stroke of the dagger, he went to the abode of Yama.1565.