ਮਃ ੩ ॥

mahalaa 3 |

Third Mehl:

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਸਾਤਿ ਨ ਆਵਈ ਦੂਜੀ ਨਾਹੀ ਜਾਇ ॥

bin satigur seve saat na aavee doojee naahee jaae |

Without serving the True Guru, peace is not obtained, and the sense of duality does not depart.

ਜੇ ਬਹੁਤੇਰਾ ਲੋਚੀਐ ਵਿਣੁ ਕਰਮੈ ਨ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥

je bahuteraa locheeai vin karamai na paaeaa jaae |

No matter how much one may wish, without the Lord's Grace, He is not found.

ਜਿਨੑਾ ਅੰਤਰਿ ਲੋਭ ਵਿਕਾਰੁ ਹੈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਇ ॥

jinaa antar lobh vikaar hai doojai bhaae khuaae |

Those who are filled with greed and corruption are ruined by the love of duality.

ਜੰਮਣੁ ਮਰਣੁ ਨ ਚੁਕਈ ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਦੁਖੁ ਪਾਇ ॥

jaman maran na chukee haumai vich dukh paae |

They cannot escape birth and death, and with egotism within them, they suffer in misery.

ਜਿਨੑਾ ਸਤਿਗੁਰ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ਸੁ ਖਾਲੀ ਕੋਈ ਨਾਹਿ ॥

jinaa satigur siau chit laaeaa su khaalee koee naeh |

Those who center their consciousness on the True Guru, never go empty-handed.

ਤਿਨ ਜਮ ਕੀ ਤਲਬ ਨ ਹੋਵਈ ਨਾ ਓਇ ਦੁਖ ਸਹਾਹਿ ॥

tin jam kee talab na hovee naa oe dukh sahaeh |

They are not summoned by the Messenger of Death, and they do not suffer in pain.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਉਬਰੇ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸਮਾਹਿ ॥੨॥

naanak guramukh ubare sachai sabad samaeh |2|

O Nanak, the Gurmukhs are saved; they merge in the True Lord. ||2||