ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa |

SWAYYA

ਜੁਧੁ ਕਰਿਯੋ ਹਰਿ ਜੂ ਜੁਗ ਜਾਮ ਤਬੈ ਰਿਪੁ ਰੀਝ ਕੈ ਐਸੇ ਪੁਕਾਰਿਓ ॥

judh kariyo har joo jug jaam tabai rip reejh kai aise pukaario |

ਬਾਲਕ ਹੋ ਅਰੁ ਜੁਧ ਪ੍ਰਬੀਨ ਹੋ ਮਾਗੁ ਕਛੂ ਮੁਖਿ ਜੋ ਜੀਯ ਧਾਰਿਓ ॥

baalak ho ar judh prabeen ho maag kachhoo mukh jo jeey dhaario |

When Krishna fought for two Pahars (about six hours), the enemy Amit Singh got pleased and said, “O Krishna! although you are still a child, but you are skillful in warfare, you may ask for whatever you want.”

ਆਪੁਨੀ ਪਾਤ ਕੀ ਘਾਤ ਕੀ ਬਾਤ ਕਉ ਦੇਹੁ ਬਤਾਇ ਮੁਰਾਰਿ ਉਚਾਰਿਓ ॥

aapunee paat kee ghaat kee baat kau dehu bataae muraar uchaario |

ਸਾਮੁਹੇ ਮੋਹਿ ਨ ਕੋਊ ਹਨੈ ਅਸਿ ਲੈ ਤਬ ਕਾਨ੍ਰਹ ਪਛਾਵਰਿ ਝਾਰਿਓ ॥੧੨੫੩॥

saamuhe mohi na koaoo hanai as lai tab kaanrah pachhaavar jhaario |1253|

Krishna said, “Tell me the manner of your death.” Then Amit Singh said, “No one can kill me from the front.” Then Krishna struck a blow on him behind.1253.

ਸੀਸ ਕਟਿਓ ਨ ਹਟਿਓ ਤਿਹ ਠਉਰ ਤੇ ਦਉਰ ਕੈ ਆਗੈ ਹੀ ਕੋ ਪਗੁ ਧਾਰਿਓ ॥

sees kattio na hattio tih tthaur te daur kai aagai hee ko pag dhaario |

ਕੁੰਚਰ ਏਕ ਹੁਤੇ ਦਲ ਮੈ ਤਿਹ ਧਾਇ ਕੈ ਜਾਇ ਕੈ ਘਾਇ ਪ੍ਰਹਾਰਿਓ ॥

kunchar ek hute dal mai tih dhaae kai jaae kai ghaae prahaario |

The head of Amit Singh was cut, but still he ran and moved forward and he struck a dreadful blow on an elephant of the army

ਮਾਰਿ ਕਰੀ ਹਨਿ ਬੀਰ ਚਲਿਓ ਅਸਿ ਲੈ ਕਰਿ ਸ੍ਰੀ ਹਰਿ ਓਰਿ ਪਧਾਰਿਓ ॥

maar karee han beer chalio as lai kar sree har or padhaario |

After killing the elephant and many warriors, he rushed forward towards Krishna

ਭੂਮਿ ਗਿਰਿਓ ਸਿਰੁ ਸ੍ਰੀ ਸਿਵ ਲੈ ਗੁਹਿ ਮੁੰਡ ਕੀ ਮਾਲ ਕੋ ਮੇਰੁ ਸਵਾਰਿਓ ॥੧੨੫੪॥

bhoom girio sir sree siv lai guhi mundd kee maal ko mer savaario |1254|

His head fell down on the ground, which was given a place of Meru by Shiva in his rosary of skulls.1254.