ਪਉੜੀ ੨

paurree 2

ਇਕਤੁ ਨੁਕਤੈ ਹੋਇ ਜਾਇ ਮਹਰਮੁ ਮੁਜਰਮੁ ਖੈਰ ਖੁਆਰੀ ।

eikat nukatai hoe jaae maharam mujaram khair khuaaree |

In Persian language only a point makes ‘mahram’ the confidant, a mujarim, the offender.

ਮਸਤਾਨੀ ਵਿਚਿ ਮਸਲਤੀ ਗੈਰ ਮਹਲਿ ਜਾਣਾ ਮਨੁ ਮਾਰੀ ।

masataanee vich masalatee gair mehal jaanaa man maaree |

Gurmukhs remain exhilarated in the holy congregation and they do not like to go to other assemblies.

ਗਲ ਨ ਬਾਹਰਿ ਨਿਕਲੈ ਹੁਕਮੀ ਬੰਦੇ ਕਾਰ ਕਰਾਰੀ ।

gal na baahar nikalai hukamee bande kaar karaaree |

In the will of the Lord they serve vigorously and try not to make it public.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੁਖ ਫਲੁ ਪਿਰਮ ਰਸੁ ਦੇਹਿ ਬਿਦੇਹ ਵਡੇ ਵੀਚਾਰੀ ।

guramukh sukh fal piram ras dehi bideh vadde veechaaree |

Such gurmukhs attain the fruit of happiness and giving up the pride of body, and becoming bodiless they become serious thinkers.

ਗੁਰ ਮੂਰਤਿ ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਸੁਣਿ ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਆਸਣੁ ਨਿਰੰਕਾਰੀ ।

gur moorat gur sabad sun saadhasangat aasan nirankaaree |

The word of the Guru is their idol and the holy congregation is the seat of the formless Lord.

ਆਦਿ ਪੁਰਖੁ ਆਦੇਸੁ ਕਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਵੇਲਾ ਸਬਦੁ ਆਹਾਰੀ ।

aad purakh aades kar amrit velaa sabad aahaaree |

Bowing before the primeval Purusa, in the ambrosial hours they chew the Word (gurbani).

ਅਵਿਗਤਿ ਗਤਿ ਅਗਾਧਿ ਬੋਧਿ ਅਕਥ ਕਥਾ ਅਸਗਾਹ ਅਪਾਰੀ ।

avigat gat agaadh bodh akath kathaa asagaah apaaree |

To have knowledge of the dynamism of that unmanifest Lord is a very deep experience, and to say something of that ineffable Lord is a Herculean task.

ਸਹਨਿ ਅਵੱਟਣੁ ਪਰਉਪਕਾਰੀ ।੨।

sehan avattan praupakaaree |2|

Only Gurmukhs suffer while doing good to others.