ਮਃ ੪ ॥

mahalaa 4 |

Fourth Mehl:

ਸਤਿਗੁਰ ਕੇ ਜੀਅ ਕੀ ਸਾਰ ਨ ਜਾਪੈ ਕਿ ਪੂਰੈ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਵੈ ॥

satigur ke jeea kee saar na jaapai ki poorai satigur bhaavai |

The sublime state of the True Guru is not known; no one knows what pleases the Perfect True Guru.

ਗੁਰਸਿਖਾਂ ਅੰਦਰਿ ਸਤਿਗੁਰੂ ਵਰਤੈ ਜੋ ਸਿਖਾਂ ਨੋ ਲੋਚੈ ਸੋ ਗੁਰ ਖੁਸੀ ਆਵੈ ॥

gurasikhaan andar satiguroo varatai jo sikhaan no lochai so gur khusee aavai |

Deep within the hearts of His GurSikhs, the True Guru is pervading. The Guru is pleased with those who long for His Sikhs.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਆਖੈ ਸੁ ਕਾਰ ਕਮਾਵਨਿ ਸੁ ਜਪੁ ਕਮਾਵਹਿ ਗੁਰਸਿਖਾਂ ਕੀ ਘਾਲ ਸਚਾ ਥਾਇ ਪਾਵੈ ॥

satigur aakhai su kaar kamaavan su jap kamaaveh gurasikhaan kee ghaal sachaa thaae paavai |

As the True Guru directs them, they do their work and chant their prayers. The True Lord accepts the service of His GurSikhs.

ਵਿਣੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕੇ ਹੁਕਮੈ ਜਿ ਗੁਰਸਿਖਾਂ ਪਾਸਹੁ ਕੰਮੁ ਕਰਾਇਆ ਲੋੜੇ ਤਿਸੁ ਗੁਰਸਿਖੁ ਫਿਰਿ ਨੇੜਿ ਨ ਆਵੈ ॥

vin satigur ke hukamai ji gurasikhaan paasahu kam karaaeaa lorre tis gurasikh fir nerr na aavai |

But those who want the GurSikhs to work for them, without the Order of the True Guru - the Guru's Sikhs shall not come near them again.

ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਅਗੈ ਕੋ ਜੀਉ ਲਾਇ ਘਾਲੈ ਤਿਸੁ ਅਗੈ ਗੁਰਸਿਖੁ ਕਾਰ ਕਮਾਵੈ ॥

gur satigur agai ko jeeo laae ghaalai tis agai gurasikh kaar kamaavai |

One who works diligently for the Guru, the True Guru - the GurSikhs work for him.

ਜਿ ਠਗੀ ਆਵੈ ਠਗੀ ਉਠਿ ਜਾਇ ਤਿਸੁ ਨੇੜੈ ਗੁਰਸਿਖੁ ਮੂਲਿ ਨ ਆਵੈ ॥

ji tthagee aavai tthagee utth jaae tis nerrai gurasikh mool na aavai |

One who comes to deceive, who rises up and goes out to deceive - the GurSikhs shall never come near him.

ਬ੍ਰਹਮੁ ਬੀਚਾਰੁ ਨਾਨਕੁ ਆਖਿ ਸੁਣਾਵੈ ॥ ਜਿ ਵਿਣੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕੇ ਮਨੁ ਮੰਨੇ ਕੰਮੁ ਕਰਾਏ ਸੋ ਜੰਤੁ ਮਹਾ ਦੁਖੁ ਪਾਵੈ ॥੨॥

braham beechaar naanak aakh sunaavai | ji vin satigur ke man mane kam karaae so jant mahaa dukh paavai |2|

Nanak proclaims and announces this wisdom of God. One who is not pleasing to the Mind of the True Guru may do his deeds, but that being will only suffer in terrible pain. ||2||