ਪਉੜੀ ੨੦

paurree 20

ਜਿਉ ਪਾਣੀ ਨਿਵਿ ਚਲਦਾ ਨੀਵਾਣਿ ਚਲਾਇਆ ।

jiau paanee niv chaladaa neevaan chalaaeaa |

As water flows downwards and takes with it whosoever meets it (and makes it also humble),

ਸਭਨਾ ਰੰਗਾਂ ਨੋ ਮਿਲੈ ਰਲਿ ਜਾਇ ਰਲਾਇਆ ।

sabhanaa rangaan no milai ral jaae ralaaeaa |

All the dyes mix up in water and it becomes one with every colour;

ਪਰਉਪਕਾਰ ਕਮਾਂਵਦਾ ਉਨਿ ਆਪੁ ਗਵਾਇਆ ।

praupakaar kamaanvadaa un aap gavaaeaa |

Erasing ego it does altruistic deeds;

ਕਾਠੁ ਨ ਡੋਬੈ ਪਾਲਿ ਕੈ ਸੰਗਿ ਲੋਹੁ ਤਰਾਇਆ ।

kaatth na ddobai paal kai sang lohu taraaeaa |

It does not sink the wood, it rather makes the iron swim with it;

ਵੁਠੇ ਮੀਹ ਸੁਕਾਲੁ ਹੋਇ ਰਸ ਕਸ ਉਪਜਾਇਆ ।

vutthe meeh sukaal hoe ras kas upajaaeaa |

It makes for prosperity when it rains in rainy season.

ਜੀਵਦਿਆ ਮਰਿ ਸਾਧ ਹੋਇ ਸਫਲਿਓ ਜਗਿ ਆਇਆ ।੨੦।

jeevadiaa mar saadh hoe safalio jag aaeaa |20|

Likewise, the holy saints getting dead in life i.e. removing their ego, making their coming to the world fruitful.