ਫਿਰਿ ਪੁਛਣਿ ਸਿਧ ਨਾਨਕਾ ਮਾਤ ਲੋਕ ਵਿਚਿ ਕਿਆ ਵਰਤਾਰਾ ।

fir puchhan sidh naanakaa maat lok vich kiaa varataaraa |

Siddhs again asked, (O Nanak! How are the dealings on mother earth?).

ਸਭ ਸਿਧੀ ਇਹ ਬੁਝਿਆ ਕਲਿ ਤਾਰਨਿ ਨਾਨਕ ਅਵਤਾਰਾ ।

sabh sidhee ih bujhiaa kal taaran naanak avataaraa |

By this time all the siddhs understood that Nanak had come to earth to deliver it from the (sins of) kaliyug.

ਬਾਬੇ ਆਖਿਆ ਨਾਥ ਜੀ ਸਚੁ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਕੂੜੁ ਅੰਧਾਰਾ ।

baabe aakhiaa naath jee sach chandramaa koorr andhaaraa |

Baba replied, (O respected Nath, the truth is dim like the moon and the falsehood like deep darkness).

ਕੂੜੁ ਅਮਾਵਸਿ ਵਰਤਿਆ ਹਉ ਭਾਲਣਿ ਚੜ੍ਹਿਆ ਸੰਸਾਰਾ ।

koorr amaavas varatiaa hau bhaalan charrhiaa sansaaraa |

The darkness of the moonless night of the falsehood has spread around and I, in order to search for the (truthful) world, have undertaken this journey.

ਪਾਪਿ ਗਿਰਾਸੀ ਪਿਰਥਮੀ ਧਉਲੁ ਖੜਾ ਧਰਿ ਹੇਠਿ ਪੁਕਾਰਾ ।

paap giraasee pirathamee dhaul kharraa dhar hetth pukaaraa |

The earth is engrossed with sin and its support, the dharma in the form of ox is crying and wailing (for rescue).

ਸਿਧ ਛਪਿ ਬੈਠੇ ਪਰਬਤੀ ਕਉਣ ਜਗਤਿ ਕਉ ਪਾਰਿ ਉਤਾਰਾ ।

sidh chhap baitthe parabatee kaun jagat kau paar utaaraa |

In such circumstances, when siddhs, the adepts, by (becoming repudiators) have taken refuge in the mountains, how the world could get redeemed.

ਜੋਗੀ ਗਿਆਨ ਵਿਹੂਣਿਆ ਨਿਸ ਦਿਨਿ ਅੰਗਿ ਲਗਾਏ ਛਾਰਾ ।

jogee giaan vihooniaa nis din ang lagaae chhaaraa |

Yogis also bereft of knowledge and simply applying ashes to their bodies are lying down unconcerned.

ਬਾਝੁ ਗੁਰੂ ਡੁਬਾ ਜਗੁ ਸਾਰਾ ।੨੯।

baajh guroo ddubaa jag saaraa |29|

Without Guru the world is getting drowned.