ਮਃ ੩ ॥

mahalaa 3 |

Third Mehl:

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਸਾਂਤਿ ਨ ਆਵਈ ਦੂਜੀ ਨਾਹੀ ਜਾਇ ॥

bin satigur seve saant na aavee doojee naahee jaae |

Without serving the True Guru, tranquility is not obtained. It cannot be found anywhere else.

ਜੇ ਬਹੁਤੇਰਾ ਲੋਚੀਐ ਵਿਣੁ ਕਰਮਾ ਪਾਇਆ ਨ ਜਾਇ ॥

je bahuteraa locheeai vin karamaa paaeaa na jaae |

No matter how much one may long for it, without the karma of good actions, it cannot be found.

ਅੰਤਰਿ ਲੋਭੁ ਵਿਕਾਰੁ ਹੈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਇ ॥

antar lobh vikaar hai doojai bhaae khuaae |

Those whose inner beings are filled with greed and corruption, are ruined through the love of duality.

ਤਿਨ ਜੰਮਣੁ ਮਰਣੁ ਨ ਚੁਕਈ ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਦੁਖੁ ਪਾਇ ॥

tin jaman maran na chukee haumai vich dukh paae |

The cycle of birth and death is not ended, and filled with egotism, they suffer in pain.

ਜਿਨੀ ਸਤਿਗੁਰ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ਸੋ ਖਾਲੀ ਕੋਈ ਨਾਹਿ ॥

jinee satigur siau chit laaeaa so khaalee koee naeh |

Those who focus their consciousness on the True Guru, do not remain unfulfilled.

ਤਿਨ ਜਮ ਕੀ ਤਲਬ ਨ ਹੋਵਈ ਨਾ ਓਇ ਦੁਖ ਸਹਾਹਿ ॥

tin jam kee talab na hovee naa oe dukh sahaeh |

They are not summoned by the Messenger of Death, and they do not suffer in pain.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਉਬਰੇ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸਮਾਹਿ ॥੩॥

naanak guramukh ubare sachai sabad samaeh |3|

O Nanak, the Gurmukh is saved, merging in the True Word of the Shabad. ||3||