ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa |

SWAYYA

ਬਾਨ ਲਗਿਯੋ ਜਬ ਹੀ ਤਿਹ ਕਉ ਤਬ ਹੀ ਰਿਸਿ ਕੈ ਕਹੀ ਭੂਪਤਿ ਬਾਤੈ ॥

baan lagiyo jab hee tih kau tab hee ris kai kahee bhoopat baatai |

ਕਾਹੇ ਕਉ ਆਗਿ ਬਿਰਾਨੀ ਜਰੈ ਸੁਨ ਰੇ ਮ੍ਰਿਦ ਮੂਰਤਿ ਹਉ ਕਹੋ ਤਾ ਤੈ ॥

kaahe kau aag biraanee jarai sun re mrid moorat hau kaho taa tai |

When the arrow hit the king, he said to Arjuna in anger, “O the warrior of bewitching face! why are you burning in the fire of another person?

ਤਾਹੀ ਸਮੇਤ ਹਨੋ ਤੁਮ ਕਉ ਸਿਖਈ ਜਿਹ ਬਾਨ ਚਲਾਨ ਕੀ ਘਾਤੈ ॥

taahee samet hano tum kau sikhee jih baan chalaan kee ghaatai |

“I shall kill you alongwith your teacher of archery

ਜਾਹੁ ਚਲੇ ਗ੍ਰਿਹ ਛਾਡਤ ਹੋ ਤੁਝਿ ਸੁੰਦਰ ਨੈਨਨਿ ਜਾਨਿ ਕੈ ਨਾਤੈ ॥੧੬੨੩॥

jaahu chale grih chhaaddat ho tujh sundar nainan jaan kai naatai |1623|

You have beautiful eyes, therefore you may go home, I leave you.”1623.

ਯੌ ਕਹਿ ਭੂਪਤਿ ਪਾਰਥ ਕਉ ਰਨਿ ਧਾਇ ਪਰਿਓ ਕਰ ਲੈ ਅਸਿ ਪੈਨਾ ॥

yau keh bhoopat paarath kau ran dhaae pario kar lai as painaa |

Saying these words to Arjuna, and taking up his sharp sword in his hand, the king fell upon the army

ਸੈਨ ਨਿਹਾਰਿ ਮਹਾ ਬਲੁ ਧਾਰਿ ਹਕਾਰਿ ਪਰਿਓ ਮਨ ਰੰਚਕ ਭੈ ਨਾ ॥

sain nihaar mahaa bal dhaar hakaar pario man ranchak bhai naa |

Seeing towards the army, he, the mighty one, becoming completely fearless, challenged the army

ਸਤ੍ਰਨ ਕੇ ਅਵਸਾਨ ਗਏ ਛੁਟ ਕੋਊ ਸਕਿਓ ਕਰਿ ਆਯੁਧ ਲੈ ਨਾ ॥

satran ke avasaan ge chhutt koaoo sakio kar aayudh lai naa |

Seeing him, the enemies become fearful, they could not hold their weapons

ਮਾਰਿ ਅਨੇਕ ਦਏ ਰਨ ਮੈ ਇਕ ਪਾਨੀ ਹੀ ਪਾਨੀ ਰਟੈ ਕਰਿ ਸੈਨਾ ॥੧੬੨੪॥

maar anek de ran mai ik paanee hee paanee rattai kar sainaa |1624|

He killed many in the war and the whole army shouted ‘water, water.’1624.