ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥

maaroo mahalaa 3 |

Maaroo, Third Mehl:

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਨਿ ਸੇ ਵਡਭਾਗੀ ॥

satigur sevan se vaddabhaagee |

Those who serve the True Guru are very fortunate.

ਅਨਦਿਨੁ ਸਾਚਿ ਨਾਮਿ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ॥

anadin saach naam liv laagee |

Night and day, they remain lovingly attuned to the True Name.

ਸਦਾ ਸੁਖਦਾਤਾ ਰਵਿਆ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਸਬਦਿ ਸਚੈ ਓਮਾਹਾ ਹੇ ॥੧॥

sadaa sukhadaataa raviaa ghatt antar sabad sachai omaahaa he |1|

The Lord, the Giver of peace, abides forever deep within their hearts; they delight in the True Word of the Shabad. ||1||

ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਤਾ ਗੁਰੂ ਮਿਲਾਏ ॥

nadar kare taa guroo milaae |

When the Lord grants His Grace, one meets with the Guru.

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥

har kaa naam man vasaae |

The Name of the Lord is enshrined within the mind.

ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਸਦਾ ਸੁਖਦਾਤਾ ਸਬਦੇ ਮਨਿ ਓਮਾਹਾ ਹੇ ॥੨॥

har man vasiaa sadaa sukhadaataa sabade man omaahaa he |2|

The Lord, the Giver of peace, abides forever within the mind; the mind is delighted with the Word of the Shabad. ||2||

ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਤਾ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਏ ॥

kripaa kare taa mel milaae |

When the Lord bestows His Mercy, He unites in His Union.

ਹਉਮੈ ਮਮਤਾ ਸਬਦਿ ਜਲਾਏ ॥

haumai mamataa sabad jalaae |

Egotism and attachment are burned away by the Shabad.

ਸਦਾ ਮੁਕਤੁ ਰਹੈ ਇਕ ਰੰਗੀ ਨਾਹੀ ਕਿਸੈ ਨਾਲਿ ਕਾਹਾ ਹੇ ॥੩॥

sadaa mukat rahai ik rangee naahee kisai naal kaahaa he |3|

In the Love of the One Lord, one remains liberated forever; he is not in conflict with anyone. ||3||

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਘੋਰ ਅੰਧਾਰਾ ॥

bin satigur seve ghor andhaaraa |

Without serving the True Guru, there is only pitch-black darkness.

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਕੋਇ ਨ ਪਾਵੈ ਪਾਰਾ ॥

bin sabadai koe na paavai paaraa |

Without the Shabad, no one crosses over to the other side.

ਜੋ ਸਬਦਿ ਰਾਤੇ ਮਹਾ ਬੈਰਾਗੀ ਸੋ ਸਚੁ ਸਬਦੇ ਲਾਹਾ ਹੇ ॥੪॥

jo sabad raate mahaa bairaagee so sach sabade laahaa he |4|

Those who are imbued with the Shabad, are very detached. They earn the profit of the True Word of the Shabad. ||4||

ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਕਰਤੈ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿ ਪਾਇਆ ॥

dukh sukh karatai dhur likh paaeaa |

Pain and pleasure are pre-ordained by the Creator.

ਦੂਜਾ ਭਾਉ ਆਪਿ ਵਰਤਾਇਆ ॥

doojaa bhaau aap varataaeaa |

He Himself has caused the love of duality to be pervasive.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਅਲਿਪਤੋ ਵਰਤੈ ਮਨਮੁਖ ਕਾ ਕਿਆ ਵੇਸਾਹਾ ਹੇ ॥੫॥

guramukh hovai su alipato varatai manamukh kaa kiaa vesaahaa he |5|

One who becomes Gurmukh remains detached; how can anyone trust the self-willed manmukh? ||5||

ਸੇ ਮਨਮੁਖ ਜੋ ਸਬਦੁ ਨ ਪਛਾਣਹਿ ॥

se manamukh jo sabad na pachhaaneh |

Those who do not recognize the Shabad are manmukhs.

ਗੁਰ ਕੇ ਭੈ ਕੀ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਹਿ ॥

gur ke bhai kee saar na jaaneh |

They do not know the essence of the Fear of the Guru.

ਭੈ ਬਿਨੁ ਕਿਉ ਨਿਰਭਉ ਸਚੁ ਪਾਈਐ ਜਮੁ ਕਾਢਿ ਲਏਗਾ ਸਾਹਾ ਹੇ ॥੬॥

bhai bin kiau nirbhau sach paaeeai jam kaadt legaa saahaa he |6|

Without this Fear, how can anyone find the Fearless True Lord? The Messenger of Death will pull the breath out. ||6||

ਅਫਰਿਓ ਜਮੁ ਮਾਰਿਆ ਨ ਜਾਈ ॥

afario jam maariaa na jaaee |

The invulnerable Messenger of Death cannot be killed.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦੇ ਨੇੜਿ ਨ ਆਈ ॥

gur kai sabade nerr na aaee |

The Word of the Guru's Shabad prevents him from approaching.

ਸਬਦੁ ਸੁਣੇ ਤਾ ਦੂਰਹੁ ਭਾਗੈ ਮਤੁ ਮਾਰੇ ਹਰਿ ਜੀਉ ਵੇਪਰਵਾਹਾ ਹੇ ॥੭॥

sabad sune taa doorahu bhaagai mat maare har jeeo veparavaahaa he |7|

When he hears the Word of the Shabad, he runs far away. He is afraid that the self-sufficient Dear Lord will kill him. ||7||

ਹਰਿ ਜੀਉ ਕੀ ਹੈ ਸਭ ਸਿਰਕਾਰਾ ॥

har jeeo kee hai sabh sirakaaraa |

The Dear Lord is the Ruler above all.

ਏਹੁ ਜਮੁ ਕਿਆ ਕਰੇ ਵਿਚਾਰਾ ॥

ehu jam kiaa kare vichaaraa |

What can this wretched Messenger of Death do?

ਹੁਕਮੀ ਬੰਦਾ ਹੁਕਮੁ ਕਮਾਵੈ ਹੁਕਮੇ ਕਢਦਾ ਸਾਹਾ ਹੇ ॥੮॥

hukamee bandaa hukam kamaavai hukame kadtadaa saahaa he |8|

As slave to the Hukam of the Lord's Command, the mortal acts according to His Hukam. According to His Hukam, he is deprived of his breath. ||8||

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਚੈ ਕੀਆ ਅਕਾਰਾ ॥

guramukh saachai keea akaaraa |

The Gurmukh realizes that the True Lord created the creation.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਸਰਿਆ ਸਭੁ ਪਾਸਾਰਾ ॥

guramukh pasariaa sabh paasaaraa |

The Gurmukh knows that the Lord has expanded the entire expanse.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੋ ਸਚੁ ਬੂਝੈ ਸਬਦਿ ਸਚੈ ਸੁਖੁ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੯॥

guramukh hovai so sach boojhai sabad sachai sukh taahaa he |9|

One who becomes Gurmukh, understands the True Lord. Through the True Word of the Shabad, he finds peace. ||9||

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਤਾ ਕਰਮਿ ਬਿਧਾਤਾ ॥

guramukh jaataa karam bidhaataa |

The Gurmukh knows that the Lord is the Architect of karma.

ਜੁਗ ਚਾਰੇ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤਾ ॥

jug chaare gur sabad pachhaataa |

Throughout the four ages, he recognizes the Word of the Guru's Shabad.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਰੈ ਨ ਜਨਮੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦਿ ਸਮਾਹਾ ਹੇ ॥੧੦॥

guramukh marai na janamai guramukh guramukh sabad samaahaa he |10|

The Gurmukh does not die, the Gurmukh is not reborn; the Gurmukh is immersed in the Shabad. ||10||

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮਿ ਸਬਦਿ ਸਾਲਾਹੇ ॥

guramukh naam sabad saalaahe |

The Gurmukh praises the Naam, and the Shabad.

ਅਗਮ ਅਗੋਚਰ ਵੇਪਰਵਾਹੇ ॥

agam agochar veparavaahe |

God is inaccessible, unfathomable and self-sufficient.

ਏਕ ਨਾਮਿ ਜੁਗ ਚਾਰਿ ਉਧਾਰੇ ਸਬਦੇ ਨਾਮ ਵਿਸਾਹਾ ਹੇ ॥੧੧॥

ek naam jug chaar udhaare sabade naam visaahaa he |11|

The Naam, the Name of the One Lord, saves and redeems throughout the four ages. Through the Shabad, one trades in the Naam. ||11||

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਂਤਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥

guramukh saant sadaa sukh paae |

The Gurmukh obtains eternal peace and tranqulity.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਿਰਦੈ ਨਾਮੁ ਵਸਾਏ ॥

guramukh hiradai naam vasaae |

The Gurmukh enshrines the Naam within his heart.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੋ ਨਾਮੁ ਬੂਝੈ ਕਾਟੇ ਦੁਰਮਤਿ ਫਾਹਾ ਹੇ ॥੧੨॥

guramukh hovai so naam boojhai kaatte duramat faahaa he |12|

One who becomes Gurmukh recognizes the Naam, and the noose of evil-mindedness is snapped. ||12||

ਗੁਰਮੁਖਿ ਉਪਜੈ ਸਾਚਿ ਸਮਾਵੈ ॥

guramukh upajai saach samaavai |

The Gurmukh wells up from, and then merges back into Truth.

ਨਾ ਮਰਿ ਜੰਮੈ ਨ ਜੂਨੀ ਪਾਵੈ ॥

naa mar jamai na joonee paavai |

He does not die and take birth, and is not consigned to reincarnation.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਰਹਹਿ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ਅਨਦਿਨੁ ਲੈਦੇ ਲਾਹਾ ਹੇ ॥੧੩॥

guramukh sadaa raheh rang raate anadin laide laahaa he |13|

The Gurmukh remains forever imbued with the color of the Lord's Love. Night and day, he earns a profit. ||13||

ਗੁਰਮੁਖਿ ਭਗਤ ਸੋਹਹਿ ਦਰਬਾਰੇ ॥

guramukh bhagat soheh darabaare |

The Gurmukhs, the devotees, are exalted and beautified in the Court of the Lord.

ਸਚੀ ਬਾਣੀ ਸਬਦਿ ਸਵਾਰੇ ॥

sachee baanee sabad savaare |

They are embellished with the True Word of His Bani, and the Word of the Shabad.

ਅਨਦਿਨੁ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਸਹਜ ਸੇਤੀ ਘਰਿ ਜਾਹਾ ਹੇ ॥੧੪॥

anadin gun gaavai din raatee sehaj setee ghar jaahaa he |14|

Night and day, they sing the Glorious Praises of the Lord, day and night, and they intuitively go to their own home. ||14||

ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਸਬਦੁ ਸੁਣਾਏ ॥

satigur pooraa sabad sunaae |

The Perfect True Guru proclaims the Shabad;

ਅਨਦਿਨੁ ਭਗਤਿ ਕਰਹੁ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥

anadin bhagat karahu liv laae |

night and day, remain lovingly attuned to devotional worship.

ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ਸਦ ਹੀ ਨਿਰਮਲ ਨਿਰਮਲ ਗੁਣ ਪਾਤਿਸਾਹਾ ਹੇ ॥੧੫॥

har gun gaaveh sad hee niramal niramal gun paatisaahaa he |15|

One who sings forever the Glorious Praises of the Lord, becomes immaculate; Immaculate are the Glorious Praises of the Sovereign Lord . ||15||

ਗੁਣ ਕਾ ਦਾਤਾ ਸਚਾ ਸੋਈ ॥

gun kaa daataa sachaa soee |

The True Lord is the Giver of virtue.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਿਰਲਾ ਬੂਝੈ ਕੋਈ ॥

guramukh viralaa boojhai koee |

How rare are those who, as Gurmukh, understand this.

ਨਾਨਕ ਜਨੁ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹੇ ਬਿਗਸੈ ਸੋ ਨਾਮੁ ਬੇਪਰਵਾਹਾ ਹੇ ॥੧੬॥੨॥੧੧॥

naanak jan naam salaahe bigasai so naam beparavaahaa he |16|2|11|

Servant Nanak praises the Naam; he blossoms forth in the ecstasy of the Name of the self-sufficient Lord. ||16||2||11||