ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥

prabhaatee mahalaa 5 |

Prabhaatee, Fifth Mehl:

ਮਨ ਮਹਿ ਕ੍ਰੋਧੁ ਮਹਾ ਅਹੰਕਾਰਾ ॥

man meh krodh mahaa ahankaaraa |

Within the mind dwell anger and massive ego.

ਪੂਜਾ ਕਰਹਿ ਬਹੁਤੁ ਬਿਸਥਾਰਾ ॥

poojaa kareh bahut bisathaaraa |

Worship services are performed with great pomp and ceremony.

ਕਰਿ ਇਸਨਾਨੁ ਤਨਿ ਚਕ੍ਰ ਬਣਾਏ ॥

kar isanaan tan chakr banaae |

Ritual cleansing baths are taken, and sacred marks are applied to the body.

ਅੰਤਰ ਕੀ ਮਲੁ ਕਬ ਹੀ ਨ ਜਾਏ ॥੧॥

antar kee mal kab hee na jaae |1|

But still, the filth and pollution within never depart. ||1||

ਇਤੁ ਸੰਜਮਿ ਪ੍ਰਭੁ ਕਿਨ ਹੀ ਨ ਪਾਇਆ ॥

eit sanjam prabh kin hee na paaeaa |

No one has ever found God in this way.

ਭਗਉਤੀ ਮੁਦ੍ਰਾ ਮਨੁ ਮੋਹਿਆ ਮਾਇਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

bhgautee mudraa man mohiaa maaeaa |1| rahaau |

The sacred mudras - ritualistic hand gestures - are made, but the mind remains enticed by Maya. ||1||Pause||

ਪਾਪ ਕਰਹਿ ਪੰਚਾਂ ਕੇ ਬਸਿ ਰੇ ॥

paap kareh panchaan ke bas re |

They commit sins, under the influence of the five thieves.

ਤੀਰਥਿ ਨਾਇ ਕਹਹਿ ਸਭਿ ਉਤਰੇ ॥

teerath naae kaheh sabh utare |

They bathe at sacred shrines, and claim that everything has been washed off.

ਬਹੁਰਿ ਕਮਾਵਹਿ ਹੋਇ ਨਿਸੰਕ ॥

bahur kamaaveh hoe nisank |

Then they commit them again, without fear of the consequences.

ਜਮ ਪੁਰਿ ਬਾਂਧਿ ਖਰੇ ਕਾਲੰਕ ॥੨॥

jam pur baandh khare kaalank |2|

The sinners are bound and gagged, and taken to the City of Death. ||2||

ਘੂਘਰ ਬਾਧਿ ਬਜਾਵਹਿ ਤਾਲਾ ॥

ghooghar baadh bajaaveh taalaa |

The ankle-bells shake and the cymbals vibrate,

ਅੰਤਰਿ ਕਪਟੁ ਫਿਰਹਿ ਬੇਤਾਲਾ ॥

antar kapatt fireh betaalaa |

but those who have deception within wander lost like demons.

ਵਰਮੀ ਮਾਰੀ ਸਾਪੁ ਨ ਮੂਆ ॥

varamee maaree saap na mooaa |

By destroying its hole, the snake is not killed.

ਪ੍ਰਭੁ ਸਭ ਕਿਛੁ ਜਾਨੈ ਜਿਨਿ ਤੂ ਕੀਆ ॥੩॥

prabh sabh kichh jaanai jin too keea |3|

God, who created you, knows everything. ||3||

ਪੂੰਅਰ ਤਾਪ ਗੇਰੀ ਕੇ ਬਸਤ੍ਰਾ ॥

poonar taap geree ke basatraa |

You worship fire and wear saffron colored robes.

ਅਪਦਾ ਕਾ ਮਾਰਿਆ ਗ੍ਰਿਹ ਤੇ ਨਸਤਾ ॥

apadaa kaa maariaa grih te nasataa |

Stung by your misfortune, you abandon your home.

ਦੇਸੁ ਛੋਡਿ ਪਰਦੇਸਹਿ ਧਾਇਆ ॥

des chhodd paradeseh dhaaeaa |

Leaving your own country, you wander in foreign lands.

ਪੰਚ ਚੰਡਾਲ ਨਾਲੇ ਲੈ ਆਇਆ ॥੪॥

panch chanddaal naale lai aaeaa |4|

But you bring the five rejects with you. ||4||

ਕਾਨ ਫਰਾਇ ਹਿਰਾਏ ਟੂਕਾ ॥

kaan faraae hiraae ttookaa |

You have split your ears, and now you steal crumbs.

ਘਰਿ ਘਰਿ ਮਾਂਗੈ ਤ੍ਰਿਪਤਾਵਨ ਤੇ ਚੂਕਾ ॥

ghar ghar maangai tripataavan te chookaa |

You beg from door to door, but you fail to be satisfied.

ਬਨਿਤਾ ਛੋਡਿ ਬਦ ਨਦਰਿ ਪਰ ਨਾਰੀ ॥

banitaa chhodd bad nadar par naaree |

You have abandoned your own wife, but now you sneak glances at other women.

ਵੇਸਿ ਨ ਪਾਈਐ ਮਹਾ ਦੁਖਿਆਰੀ ॥੫॥

ves na paaeeai mahaa dukhiaaree |5|

God is not found by wearing religious robes; you are utterly miserable! ||5||

ਬੋਲੈ ਨਾਹੀ ਹੋਇ ਬੈਠਾ ਮੋਨੀ ॥

bolai naahee hoe baitthaa monee |

He does not speak; he is on silence.

ਅੰਤਰਿ ਕਲਪ ਭਵਾਈਐ ਜੋਨੀ ॥

antar kalap bhavaaeeai jonee |

But he is filled with desire; he is made to wander in reincarnation.

ਅੰਨ ਤੇ ਰਹਤਾ ਦੁਖੁ ਦੇਹੀ ਸਹਤਾ ॥

an te rahataa dukh dehee sahataa |

Abstaining from food, his body suffers in pain.

ਹੁਕਮੁ ਨ ਬੂਝੈ ਵਿਆਪਿਆ ਮਮਤਾ ॥੬॥

hukam na boojhai viaapiaa mamataa |6|

He does not realize the Hukam of the Lord's Command; he is afflicted by possessiveness. ||6||

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਈ ਪਰਮ ਗਤੇ ॥

bin satigur kinai na paaee param gate |

Without the True Guru, no one has attained the supreme status.

ਪੂਛਹੁ ਸਗਲ ਬੇਦ ਸਿੰਮ੍ਰਿਤੇ ॥

poochhahu sagal bed sinmrite |

Go ahead and ask all the Vedas and the Simritees.

ਮਨਮੁਖ ਕਰਮ ਕਰੈ ਅਜਾਈ ॥

manamukh karam karai ajaaee |

The self-willed manmukhs do useless deeds.

ਜਿਉ ਬਾਲੂ ਘਰ ਠਉਰ ਨ ਠਾਈ ॥੭॥

jiau baaloo ghar tthaur na tthaaee |7|

They are like a house of sand, which cannot stand. ||7||

ਜਿਸ ਨੋ ਭਏ ਗੋੁਬਿੰਦ ਦਇਆਲਾ ॥

jis no bhe goubind deaalaa |

One unto whom the Lord of the Universe becomes Merciful,

ਗੁਰ ਕਾ ਬਚਨੁ ਤਿਨਿ ਬਾਧਿਓ ਪਾਲਾ ॥

gur kaa bachan tin baadhio paalaa |

sews the Word of the Guru's Shabad into his robes.

ਕੋਟਿ ਮਧੇ ਕੋਈ ਸੰਤੁ ਦਿਖਾਇਆ ॥

kott madhe koee sant dikhaaeaa |

Out of millions, it is rare that such a Saint is seen.

ਨਾਨਕੁ ਤਿਨ ਕੈ ਸੰਗਿ ਤਰਾਇਆ ॥੮॥

naanak tin kai sang taraaeaa |8|

O Nanak, with him, we are carried across. ||8||

ਜੇ ਹੋਵੈ ਭਾਗੁ ਤਾ ਦਰਸਨੁ ਪਾਈਐ ॥

je hovai bhaag taa darasan paaeeai |

If one has such good destiny, then the Blessed Vision of His Darshan is obtained.

ਆਪਿ ਤਰੈ ਸਭੁ ਕੁਟੰਬੁ ਤਰਾਈਐ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ਦੂਜਾ ॥੨॥

aap tarai sabh kuttanb taraaeeai |1| rahaau doojaa |2|

He saves himself, and carries across all his family as well. ||1||SECOND PAUSE||2||