ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥
aasaa mahalaa 1 |
Aasaa, First Mehl:
ਅਨਹਦੋ ਅਨਹਦੁ ਵਾਜੈ ਰੁਣ ਝੁਣਕਾਰੇ ਰਾਮ ॥
anahado anahad vaajai run jhunakaare raam |
The unstruck melody of the sound current resounds with the vibrations of the celestial instruments.
ਮੇਰਾ ਮਨੋ ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਰਾਤਾ ਲਾਲ ਪਿਆਰੇ ਰਾਮ ॥
meraa mano meraa man raataa laal piaare raam |
My mind, my mind is imbued with the Love of my Darling Beloved.
ਅਨਦਿਨੁ ਰਾਤਾ ਮਨੁ ਬੈਰਾਗੀ ਸੁੰਨ ਮੰਡਲਿ ਘਰੁ ਪਾਇਆ ॥
anadin raataa man bairaagee sun manddal ghar paaeaa |
Night and day, my detached mind remains absorbed in the Lord, and I obtain my home in the profound trance of the celestial void.
ਆਦਿ ਪੁਰਖੁ ਅਪਰੰਪਰੁ ਪਿਆਰਾ ਸਤਿਗੁਰਿ ਅਲਖੁ ਲਖਾਇਆ ॥
aad purakh aparanpar piaaraa satigur alakh lakhaaeaa |
The True Guru has revealed to me the Primal Lord, the Infinite, my Beloved, the Unseen.
ਆਸਣਿ ਬੈਸਣਿ ਥਿਰੁ ਨਾਰਾਇਣੁ ਤਿਤੁ ਮਨੁ ਰਾਤਾ ਵੀਚਾਰੇ ॥
aasan baisan thir naaraaein tith man raataa veechaare |
The Lord's posture and His seat are permanent; my mind is absorbed in reflective contemplation upon Him.
ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਬੈਰਾਗੀ ਅਨਹਦ ਰੁਣ ਝੁਣਕਾਰੇ ॥੧॥
naanak naam rate bairaagee anahad run jhunakaare |1|
O Nanak, the detached ones are imbued with His Name, the unstruck melody, and the celestial vibrations. ||1||
ਤਿਤੁ ਅਗਮ ਤਿਤੁ ਅਗਮ ਪੁਰੇ ਕਹੁ ਕਿਤੁ ਬਿਧਿ ਜਾਈਐ ਰਾਮ ॥
tit agam tith agam pure kahu kit bidh jaaeeai raam |
Tell me, how can I reach that unreachable, that unreachable city?
ਸਚੁ ਸੰਜਮੋ ਸਾਰਿ ਗੁਣਾ ਗੁਰਸਬਦੁ ਕਮਾਈਐ ਰਾਮ ॥
sach sanjamo saar gunaa gurasabad kamaaeeai raam |
By practicing truthfulness and self-restraint, by contemplating His Glorious Virtues, and living the Word of the Guru's Shabad.
ਸਚੁ ਸਬਦੁ ਕਮਾਈਐ ਨਿਜ ਘਰਿ ਜਾਈਐ ਪਾਈਐ ਗੁਣੀ ਨਿਧਾਨਾ ॥
sach sabad kamaaeeai nij ghar jaaeeai paaeeai gunee nidhaanaa |
Practicing the True Word of the Shabad, one comes to the home of his own inner being, and obtains the treasure of virtue.
ਤਿਤੁ ਸਾਖਾ ਮੂਲੁ ਪਤੁ ਨਹੀ ਡਾਲੀ ਸਿਰਿ ਸਭਨਾ ਪਰਧਾਨਾ ॥
tit saakhaa mool pat nahee ddaalee sir sabhanaa paradhaanaa |
He has no stems, roots, leaves or branches, but He is the Supreme Lord over the heads of all.
ਜਪੁ ਤਪੁ ਕਰਿ ਕਰਿ ਸੰਜਮ ਥਾਕੀ ਹਠਿ ਨਿਗ੍ਰਹਿ ਨਹੀ ਪਾਈਐ ॥
jap tap kar kar sanjam thaakee hatth nigreh nahee paaeeai |
Practicing intensive meditation, chanting and self-discipline, people have grown weary; stubbornly practicing these rituals, they still have not found Him.
ਨਾਨਕ ਸਹਜਿ ਮਿਲੇ ਜਗਜੀਵਨ ਸਤਿਗੁਰ ਬੂਝ ਬੁਝਾਈਐ ॥੨॥
naanak sehaj mile jagajeevan satigur boojh bujhaaeeai |2|
O Nanak, through spiritual wisdom, the Lord, the Life of the world, is met; the True Guru imparts this understanding. ||2||
ਗੁਰੁ ਸਾਗਰੋ ਰਤਨਾਗਰੁ ਤਿਤੁ ਰਤਨ ਘਣੇਰੇ ਰਾਮ ॥
gur saagaro ratanaagar tith ratan ghanere raam |
The Guru is the ocean, the mountain of jewels, overflowing with jewels.
ਕਰਿ ਮਜਨੋ ਸਪਤ ਸਰੇ ਮਨ ਨਿਰਮਲ ਮੇਰੇ ਰਾਮ ॥
kar majano sapat sare man niramal mere raam |
Take your bath in the seven seas, O my mind, and become pure.
ਨਿਰਮਲ ਜਲਿ ਨੑਾਏ ਜਾ ਪ੍ਰਭ ਭਾਏ ਪੰਚ ਮਿਲੇ ਵੀਚਾਰੇ ॥
niramal jal naae jaa prabh bhaae panch mile veechaare |
One bathes in the water of purity when it is pleasing to God, and obtains the five virtues by reflective meditation.
ਕਾਮੁ ਕਰੋਧੁ ਕਪਟੁ ਬਿਖਿਆ ਤਜਿ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਉਰਿ ਧਾਰੇ ॥
kaam karodh kapatt bikhiaa taj sach naam ur dhaare |
Renouncing sexual desire, anger, deceit and corruption, he enshrines the True Name in his heart.
ਹਉਮੈ ਲੋਭ ਲਹਰਿ ਲਬ ਥਾਕੇ ਪਾਏ ਦੀਨ ਦਇਆਲਾ ॥
haumai lobh lehar lab thaake paae deen deaalaa |
When the waves of ego, greed and avarice subside, he finds the Lord Master, Merciful to the meek.
ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਸਮਾਨਿ ਤੀਰਥੁ ਨਹੀ ਕੋਈ ਸਾਚੇ ਗੁਰ ਗੋਪਾਲਾ ॥੩॥
naanak gur samaan teerath nahee koee saache gur gopaalaa |3|
O Nanak, there is no place of pilgrimage comparable to the Guru; the True Guru is the Lord of the world. ||3||
ਹਉ ਬਨੁ ਬਨੋ ਦੇਖਿ ਰਹੀ ਤ੍ਰਿਣੁ ਦੇਖਿ ਸਬਾਇਆ ਰਾਮ ॥
hau ban bano dekh rahee trin dekh sabaaeaa raam |
I have searched the jungles and forests, and looked upon all the fields.
ਤ੍ਰਿਭਵਣੋ ਤੁਝਹਿ ਕੀਆ ਸਭੁ ਜਗਤੁ ਸਬਾਇਆ ਰਾਮ ॥
tribhavano tujheh keea sabh jagat sabaaeaa raam |
You created the three worlds, the entire universe, everything.
ਤੇਰਾ ਸਭੁ ਕੀਆ ਤੂੰ ਥਿਰੁ ਥੀਆ ਤੁਧੁ ਸਮਾਨਿ ਕੋ ਨਾਹੀ ॥
teraa sabh keea toon thir theea tudh samaan ko naahee |
You created everything; You alone are permanent. Nothing is equal to You.
ਤੂੰ ਦਾਤਾ ਸਭ ਜਾਚਿਕ ਤੇਰੇ ਤੁਧੁ ਬਿਨੁ ਕਿਸੁ ਸਾਲਾਹੀ ॥
toon daataa sabh jaachik tere tudh bin kis saalaahee |
You are the Giver - all are Your beggars; without You, who should we praise?
ਅਣਮੰਗਿਆ ਦਾਨੁ ਦੀਜੈ ਦਾਤੇ ਤੇਰੀ ਭਗਤਿ ਭਰੇ ਭੰਡਾਰਾ ॥
anamangiaa daan deejai daate teree bhagat bhare bhanddaaraa |
You bestow Your gifts, even when we do not ask for them, O Great Giver; devotion to You is a treasure over-flowing.
ਰਾਮ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੋਈ ਨਾਨਕੁ ਕਹੈ ਵੀਚਾਰਾ ॥੪॥੨॥
raam naam bin mukat na hoee naanak kahai veechaaraa |4|2|
Without the Lord's Name, there is no liberation; so says Nanak, the meek. ||4||2||