ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥

saarag mahalaa 5 |

Saarang, Fifth Mehl:

ਬਿਖਈ ਦਿਨੁ ਰੈਨਿ ਇਵ ਹੀ ਗੁਦਾਰੈ ॥

bikhee din rain iv hee gudaarai |

The corrupt person passes his days and nights uselessly.

ਗੋਬਿੰਦੁ ਨ ਭਜੈ ਅਹੰਬੁਧਿ ਮਾਤਾ ਜਨਮੁ ਜੂਐ ਜਿਉ ਹਾਰੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

gobind na bhajai ahanbudh maataa janam jooai jiau haarai |1| rahaau |

He does not vibrate and meditate on the Lord of the Universe; he is intoxicated with egotistical intellect. He loses his life in the gamble. ||1||Pause||

ਨਾਮੁ ਅਮੋਲਾ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨ ਤਿਸ ਸਿਉ ਪਰ ਨਿੰਦਾ ਹਿਤਕਾਰੈ ॥

naam amolaa preet na tis siau par nindaa hitakaarai |

The Naam, the Name of the Lord, is priceless, but he is not in love with it. He loves only to slander others.

ਛਾਪਰੁ ਬਾਂਧਿ ਸਵਾਰੈ ਤ੍ਰਿਣ ਕੋ ਦੁਆਰੈ ਪਾਵਕੁ ਜਾਰੈ ॥੧॥

chhaapar baandh savaarai trin ko duaarai paavak jaarai |1|

Weaving the grass, he builds his house of straw. At the door, he builds a fire. ||1||

ਕਾਲਰ ਪੋਟ ਉਠਾਵੈ ਮੂੰਡਹਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਮਨ ਤੇ ਡਾਰੈ ॥

kaalar pott utthaavai moonddeh amrit man te ddaarai |

He carries a load of sulfur on his head, and drives the Ambrosial Nectar out of his mind.

ਓਢੈ ਬਸਤ੍ਰ ਕਾਜਰ ਮਹਿ ਪਰਿਆ ਬਹੁਰਿ ਬਹੁਰਿ ਫਿਰਿ ਝਾਰੈ ॥੨॥

odtai basatr kaajar meh pariaa bahur bahur fir jhaarai |2|

Wearing his good clothes, the mortal falls into the coal-pit; again and again, he tries to shake it off. ||2||

ਕਾਟੈ ਪੇਡੁ ਡਾਲ ਪਰਿ ਠਾਢੌ ਖਾਇ ਖਾਇ ਮੁਸਕਾਰੈ ॥

kaattai pedd ddaal par tthaadtau khaae khaae musakaarai |

Standing on the branch, eating and eating and smiling, he cuts down the tree.

ਗਿਰਿਓ ਜਾਇ ਰਸਾਤਲਿ ਪਰਿਓ ਛਿਟੀ ਛਿਟੀ ਸਿਰ ਭਾਰੈ ॥੩॥

girio jaae rasaatal pario chhittee chhittee sir bhaarai |3|

He falls down head-first and is shattered into bits and pieces. ||3||

ਨਿਰਵੈਰੈ ਸੰਗਿ ਵੈਰੁ ਰਚਾਏ ਪਹੁਚਿ ਨ ਸਕੈ ਗਵਾਰੈ ॥

niravairai sang vair rachaae pahuch na sakai gavaarai |

He bears vengeance against the Lord who is free of vengeance. The fool is not up to the task.

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸੰਤਨ ਕਾ ਰਾਖਾ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਨਿਰੰਕਾਰੈ ॥੪॥੧੦॥

kahu naanak santan kaa raakhaa paarabraham nirankaarai |4|10|

Says Nanak, the Saving Grace of the Saints is the Formless, Supreme Lord God. ||4||10||