ਛੰਤ ॥

chhant |

Chhant:

ਮਿਲਉ ਸੰਤਨ ਕੈ ਸੰਗਿ ਮੋਹਿ ਉਧਾਰਿ ਲੇਹੁ ॥

milau santan kai sang mohi udhaar lehu |

Let me join the Society of the Saints - save me, Lord!

ਬਿਨਉ ਕਰਉ ਕਰ ਜੋੜਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦੇਹੁ ॥

binau krau kar jorr har har naam dehu |

With my palms pressed together, I offer my prayer: give me Your Name, O Lord, Har, Har.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਮਾਗਉ ਚਰਣ ਲਾਗਉ ਮਾਨੁ ਤਿਆਗਉ ਤੁਮੑ ਦਇਆ ॥

har naam maagau charan laagau maan tiaagau tuma deaa |

I beg for the Lord's Name, and fall at His feet; I renounce my self-conceit, by Your kindness.

ਕਤਹੂੰ ਨ ਧਾਵਉ ਸਰਣਿ ਪਾਵਉ ਕਰੁਣਾ ਮੈ ਪ੍ਰਭ ਕਰਿ ਮਇਆ ॥

katahoon na dhaavau saran paavau karunaa mai prabh kar meaa |

I shall not wander anywhere else, but take to Your Sanctuary. O God, embodiment of mercy, have mercy on me.

ਸਮਰਥ ਅਗਥ ਅਪਾਰ ਨਿਰਮਲ ਸੁਣਹੁ ਸੁਆਮੀ ਬਿਨਉ ਏਹੁ ॥

samarath agath apaar niramal sunahu suaamee binau ehu |

O all-powerful, indescribable, infinite and immaculate Lord Master, listen to this, my prayer.

ਕਰ ਜੋੜਿ ਨਾਨਕ ਦਾਨੁ ਮਾਗੈ ਜਨਮ ਮਰਣ ਨਿਵਾਰਿ ਲੇਹੁ ॥੧॥

kar jorr naanak daan maagai janam maran nivaar lehu |1|

With palms pressed together, Nanak begs for this blessing: O Lord, let my cycle of birth and death come to an end. ||1||

ਅਪਰਾਧੀ ਮਤਿਹੀਨੁ ਨਿਰਗੁਨੁ ਅਨਾਥੁ ਨੀਚੁ ॥

aparaadhee matiheen niragun anaath neech |

I am a sinner, devoid of wisdom, worthless, destitute and vile.

ਸਠ ਕਠੋਰੁ ਕੁਲਹੀਨੁ ਬਿਆਪਤ ਮੋਹ ਕੀਚੁ ॥

satth katthor kulaheen biaapat moh keech |

I am deceitful, hard-hearted, lowly and entangled in the mud of emotional attachment.

ਮਲ ਭਰਮ ਕਰਮ ਅਹੰ ਮਮਤਾ ਮਰਣੁ ਚੀਤਿ ਨ ਆਵਏ ॥

mal bharam karam ahan mamataa maran cheet na aave |

I am stuck in the filth of doubt and egotistical actions, and I try not to think of death.

ਬਨਿਤਾ ਬਿਨੋਦ ਅਨੰਦ ਮਾਇਆ ਅਗਿਆਨਤਾ ਲਪਟਾਵਏ ॥

banitaa binod anand maaeaa agiaanataa lapattaave |

In ignorance, I cling to the pleasures of woman and the joys of Maya.

ਖਿਸੈ ਜੋਬਨੁ ਬਧੈ ਜਰੂਆ ਦਿਨ ਨਿਹਾਰੇ ਸੰਗਿ ਮੀਚੁ ॥

khisai joban badhai jarooaa din nihaare sang meech |

My youth is wasting away, old age is approaching, and Death, my companion, is counting my days.

ਬਿਨਵੰਤਿ ਨਾਨਕ ਆਸ ਤੇਰੀ ਸਰਣਿ ਸਾਧੂ ਰਾਖੁ ਨੀਚੁ ॥੨॥

binavant naanak aas teree saran saadhoo raakh neech |2|

Prays Nanak, my hope is in You, Lord; please preserve me, the lowly one, in the Sanctuary of the Holy. ||2||

ਭਰਮੇ ਜਨਮ ਅਨੇਕ ਸੰਕਟ ਮਹਾ ਜੋਨ ॥

bharame janam anek sankatt mahaa jon |

I have wandered through countless incarnations, suffering terrible pain in these lives.

ਲਪਟਿ ਰਹਿਓ ਤਿਹ ਸੰਗਿ ਮੀਠੇ ਭੋਗ ਸੋਨ ॥

lapatt rahio tih sang meetthe bhog son |

I am entangled in sweet pleasures and gold.

ਭ੍ਰਮਤ ਭਾਰ ਅਗਨਤ ਆਇਓ ਬਹੁ ਪ੍ਰਦੇਸਹ ਧਾਇਓ ॥

bhramat bhaar aganat aaeo bahu pradesah dhaaeo |

After wandering around with such great loads of sin, I have come, after wandering through so many foreign lands.

ਅਬ ਓਟ ਧਾਰੀ ਪ੍ਰਭ ਮੁਰਾਰੀ ਸਰਬ ਸੁਖ ਹਰਿ ਨਾਇਓ ॥

ab ott dhaaree prabh muraaree sarab sukh har naaeo |

Now, I have taken the protection of God, and I have found total peace in the Name of the Lord.

ਰਾਖਨਹਾਰੇ ਪ੍ਰਭ ਪਿਆਰੇ ਮੁਝ ਤੇ ਕਛੂ ਨ ਹੋਆ ਹੋਨ ॥

raakhanahaare prabh piaare mujh te kachhoo na hoaa hon |

God, my Beloved, is my protector; nothing was done, or will ever be done, by myself alone.

ਸੂਖ ਸਹਜ ਆਨੰਦ ਨਾਨਕ ਕ੍ਰਿਪਾ ਤੇਰੀ ਤਰੈ ਭਉਨ ॥੩॥

sookh sehaj aanand naanak kripaa teree tarai bhaun |3|

I have found peace, poise and bliss, O Nanak; by Your mercy, I swim across the world-ocean. ||3||

ਨਾਮ ਧਾਰੀਕ ਉਧਾਰੇ ਭਗਤਹ ਸੰਸਾ ਕਉਨ ॥

naam dhaareek udhaare bhagatah sansaa kaun |

You saved those who only pretended to believe, so what doubts should Your true devotees have?

ਜੇਨ ਕੇਨ ਪਰਕਾਰੇ ਹਰਿ ਹਰਿ ਜਸੁ ਸੁਨਹੁ ਸ੍ਰਵਨ ॥

jen ken parakaare har har jas sunahu sravan |

By every means possible, listen to the Praises of the Lord with your ears.

ਸੁਨਿ ਸ੍ਰਵਨ ਬਾਨੀ ਪੁਰਖ ਗਿਆਨੀ ਮਨਿ ਨਿਧਾਨਾ ਪਾਵਹੇ ॥

sun sravan baanee purakh giaanee man nidhaanaa paavahe |

Listen with your ears to the Word of the Lord's Bani, the hymns of spiritual wisdom; thus you shall obtain the treasure in your mind.

ਹਰਿ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ਪ੍ਰਭ ਬਿਧਾਤੇ ਰਾਮ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਵਹੇ ॥

har rang raate prabh bidhaate raam ke gun gaavahe |

Attuned to the Love of the Lord God, the Architect of Destiny, sing the Glorious Praises of the Lord.

ਬਸੁਧ ਕਾਗਦ ਬਨਰਾਜ ਕਲਮਾ ਲਿਖਣ ਕਉ ਜੇ ਹੋਇ ਪਵਨ ॥

basudh kaagad banaraaj kalamaa likhan kau je hoe pavan |

The earth is the paper, the forest is the pen and the wind is the writer,

ਬੇਅੰਤ ਅੰਤੁ ਨ ਜਾਇ ਪਾਇਆ ਗਹੀ ਨਾਨਕ ਚਰਣ ਸਰਨ ॥੪॥੫॥੮॥

beant ant na jaae paaeaa gahee naanak charan saran |4|5|8|

but still, the end of the endless Lord cannot be found. O Nanak, I have taken to the Sanctuary of His lotus feet. ||4||5||8||