ਅਕ੍ਰੂਰ ਬਾਚ ॥

akraoor baach |

Speech of Akrur:

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa |

SWAYYA

ਦੇਖਿ ਦੁਖਾਤੁਰ ਪਾਰਥ ਮਾਤ ਕੋ ਯੌਂ ਕਹਿਯੋ ਤ੍ਵੈ ਸੁਤ ਹੀ ਨ੍ਰਿਪ ਹ੍ਵੈ ਹੈ ॥

dekh dukhaatur paarath maat ko yauan kahiyo tvai sut hee nrip hvai hai |

Seeing the mother of Arjun in agony, Akrur said, “Krishna has great love for you

ਸ︀ਯਾਮ ਕੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਘਨੀ ਤੁਮ ਸੋਂ ਤਿਹ ਤੇ ਤੁਮ ਕੋ ਅਤਿ ਹੀ ਸੁਖ ਦੈ ਹੈ ॥

sayaam kee preet ghanee tum son tih te tum ko at hee sukh dai hai |

Your son will become the king and you will be in great comfort

ਤੇਰੀ ਹੀ ਓਰਿ ਹ੍ਵੈ ਹੈ ਸੁਭ ਲਛਨ ਤੁਇ ਸੁਤ ਸਤ੍ਰਨ ਕੋ ਦੁਖ ਦੈ ਹੈ ॥

teree hee or hvai hai subh lachhan tue sut satran ko dukh dai hai |

“All the good omens will be on your side and your sons will agonise the enemies

ਰਾਜ ਸਭੈ ਉਹ ਹੀ ਲਹਿ ਹੈ ਹਰਿ ਸਤ੍ਰਨ ਕੋ ਜਮਲੋਕਿ ਪਠੈ ਹੈ ॥੧੦੧੭॥

raaj sabhai uh hee leh hai har satran ko jamalok patthai hai |1017|

They will obtain the kingdom and send the enemies to the abode of Yama.”1017.

ਯੌ ਸੁਨ ਕੈ ਬਤੀਯਾ ਤਿਹ ਕੀ ਮਨ ਮੈ ਅਕ੍ਰੂਰਹਿ ਮੰਤ੍ਰ ਬਿਚਾਰਿਯੋ ॥

yau sun kai bateeyaa tih kee man mai akraooreh mantr bichaariyo |

Listening to the words of Kunti, Akrur thought of going

ਕੈ ਕੈ ਪ੍ਰਨਾਮ ਚਲਿਯੋ ਤਬ ਹੀ ਨ੍ਰਿਪੁ ਤ੍ਵੈ ਸੁਤ ਹੋ ਇਹ ਭਾਤਿ ਉਚਾਰਿਯੋ ॥

kai kai pranaam chaliyo tab hee nrip tvai sut ho ih bhaat uchaariyo |

He bowed and left, in order to know the affection of people,

ਕਾ ਸੰਗਿ ਲੋਗਨ ਕੋ ਹਿਤ ਹੈ ਇਹ ਚਿੰਤ ਕਰੀ ਪੁਰ ਮੈ ਪਗ ਧਾਰਿਯੋ ॥

kaa sang logan ko hit hai ih chint karee pur mai pag dhaariyo |

Whether they were with the Kaurvas or with the Pandavas, Akrur entered the city

ਦੇਖਿਓ ਕਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਇਨੀ ਸੰਗ ਹੈ ਤਿਹ ਤੇ ਸਭ ਸੋਕ ਬਿਦਾ ਕਰਿ ਡਾਰਿਯੋ ॥੧੦੧੮॥

dekhio ki preet inee sang hai tih te sabh sok bidaa kar ddaariyo |1018|

When he noticed that all the people loved Pandavas, the anxiety of his mind vanished.1018.