ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੩ ॥

soratth mahalaa 3 |

Sorat'h, Third Mehl:

ਭਗਤਿ ਖਜਾਨਾ ਭਗਤਨ ਕਉ ਦੀਆ ਨਾਉ ਹਰਿ ਧਨੁ ਸਚੁ ਸੋਇ ॥

bhagat khajaanaa bhagatan kau deea naau har dhan sach soe |

The True Lord has blessed His devotees with the treasure of devotional worship, and the wealth of the Lord's Name.

ਅਖੁਟੁ ਨਾਮ ਧਨੁ ਕਦੇ ਨਿਖੁਟੈ ਨਾਹੀ ਕਿਨੈ ਨ ਕੀਮਤਿ ਹੋਇ ॥

akhutt naam dhan kade nikhuttai naahee kinai na keemat hoe |

The wealth of the Naam, shall never be exhausted; no one can estimate its worth.

ਨਾਮ ਧਨਿ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਹੋਏ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਸਚੁ ਸੋਇ ॥੧॥

naam dhan mukh ujale hoe har paaeaa sach soe |1|

With the wealth of the Naam, their faces are radiant, and they attain the True Lord. ||1||

ਮਨ ਮੇਰੇ ਗੁਰਸਬਦੀ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥

man mere gurasabadee har paaeaa jaae |

O my mind, through the Word of the Guru's Shabad, the Lord is found.

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਜਗੁ ਭੁਲਦਾ ਫਿਰਦਾ ਦਰਗਹ ਮਿਲੈ ਸਜਾਇ ॥ ਰਹਾਉ ॥

bin sabadai jag bhuladaa firadaa daragah milai sajaae | rahaau |

Without the Shabad, the world wanders around, and receives its punishment in the Court of the Lord. ||Pause||

ਇਸੁ ਦੇਹੀ ਅੰਦਰਿ ਪੰਚ ਚੋਰ ਵਸਹਿ ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਲੋਭੁ ਮੋਹੁ ਅਹੰਕਾਰਾ ॥

eis dehee andar panch chor vaseh kaam krodh lobh mohu ahankaaraa |

Within this body dwell the five thieves: sexual desire, anger, greed, emotional attachment and egotism.

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਲੂਟਹਿ ਮਨਮੁਖ ਨਹੀ ਬੂਝਹਿ ਕੋਇ ਨ ਸੁਣੈ ਪੂਕਾਰਾ ॥

amrit lootteh manamukh nahee boojheh koe na sunai pookaaraa |

They plunder the Nectar, but the self-willed manmukh does not realize it; no one hears his complaint.

ਅੰਧਾ ਜਗਤੁ ਅੰਧੁ ਵਰਤਾਰਾ ਬਾਝੁ ਗੁਰੂ ਗੁਬਾਰਾ ॥੨॥

andhaa jagat andh varataaraa baajh guroo gubaaraa |2|

The world is blind, and its dealings are blind as well; without the Guru, there is only pitch darkness. ||2||

ਹਉਮੈ ਮੇਰਾ ਕਰਿ ਕਰਿ ਵਿਗੁਤੇ ਕਿਹੁ ਚਲੈ ਨ ਚਲਦਿਆ ਨਾਲਿ ॥

haumai meraa kar kar vigute kihu chalai na chaladiaa naal |

Indulging in egotism and possessiveness, they are ruined; when they depart, nothing goes along with them.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵੈ ਸਦਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਿ ॥

guramukh hovai su naam dhiaavai sadaa har naam samaal |

But one who becomes Gurmukh meditates on the Naam, and ever contemplates the Lord's Name.

ਸਚੀ ਬਾਣੀ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਨਦਰੀ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲਿ ॥੩॥

sachee baanee har gun gaavai nadaree nadar nihaal |3|

Through the True Word of Gurbani, he sings the Glorious Praises of the Lord; blessed with the Lord's Glance of Grace, he is enraptured. ||3||

ਸਤਿਗੁਰ ਗਿਆਨੁ ਸਦਾ ਘਟਿ ਚਾਨਣੁ ਅਮਰੁ ਸਿਰਿ ਬਾਦਿਸਾਹਾ ॥

satigur giaan sadaa ghatt chaanan amar sir baadisaahaa |

The spiritual wisdom of the True Guru is a steady light within the heart. The Lord's decree is over the heads of even kings.

ਅਨਦਿਨੁ ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਸਚੁ ਲਾਹਾ ॥

anadin bhagat kareh din raatee raam naam sach laahaa |

Night and day, the Lord's devotees worship Him; night and day, they gather in the true profit of the Lord's Name.

ਨਾਨਕ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਨਿਸਤਾਰਾ ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਹਰਿ ਪਾਹਾ ॥੪॥੨॥

naanak raam naam nisataaraa sabad rate har paahaa |4|2|

O Nanak, through the Lord's Name, one is emancipated; attuned to the Shabad, he finds the Lord. ||4||2||