ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |
SWAYYA
ਪੂਜਨ ਕਾਜ ਚਲੈ ਤਜ ਕੈ ਪੁਰ ਗੋਪ ਸਭੈ ਮਨ ਮੈ ਹਰਖੇ ॥
poojan kaaj chalai taj kai pur gop sabhai man mai harakhe |
The gopas, being pleased, left the city for the worship
ਗਹਿ ਅਛਤ ਧੂਪ ਪਚਾਮ੍ਰਿਤ ਦੀਪਕ ਸਾਮੁਹੇ ਚੰਡਿ ਸਿਵੈ ਸਰਖੇ ॥
geh achhat dhoop pachaamrit deepak saamuhe chandd sivai sarakhe |
They made offerings of earthen lamps, Panchamrit, milk and rice
ਅਤਿ ਆਨੰਦ ਪ੍ਰਾਪਤਿ ਭੇ ਤਿਨ ਕੋ ਦੁਖ ਥੇ ਜੁ ਜਿਤੇ ਸਭ ਹੀ ਘਰਖੇ ॥
at aanand praapat bhe tin ko dukh the ju jite sabh hee gharakhe |
They were extremely delighted and all their sufferings ended
ਕਬਿ ਸ︀ਯਾਮ ਅਹੀਰਨ ਕੇ ਜੁ ਹੁਤੇ ਸੁਭ ਭਾਗ ਘਰੀ ਇਹ ਮੈ ਪਰਖੇ ॥੭੬੦॥
kab sayaam aheeran ke ju hute subh bhaag gharee ih mai parakhe |760|
According to the poet Shyam, this time is most fortunate for all of them.760.
ਏਕ ਭੁਜੰਗਨ ਕਾਨ੍ਰਹ ਬਬਾ ਕਹੁ ਲੀਲ ਲਯੋ ਤਨ ਨੈਕੁ ਨ ਛੋਰੈ ॥
ek bhujangan kaanrah babaa kahu leel layo tan naik na chhorai |
On this side, a snake swallowed in his mouth the whole body of the father of Krishna
ਸ੍ਰਯਾਹ ਮਨੋ ਅਬਨੂਸਹਿ ਕੋ ਤਰੁ ਕੋਪ ਡਸਿਯੋ ਅਤਿ ਹੀ ਕਰਿ ਜੋਰੈ ॥
srayaah mano abanooseh ko tar kop ddasiyo at hee kar jorai |
That snake was black like the ebonite wood, in great fury, he stung Nand inspite of pleas
ਜਿਉ ਪੁਰ ਕੇ ਜਨ ਲਾਤਨ ਮਾਰਤ ਜੋਰ ਕਰੈ ਅਤਿ ਹੀ ਝਕ ਝੋਰੈ ॥
jiau pur ke jan laatan maarat jor karai at hee jhak jhorai |
ਹਾਰਿ ਪਰੇ ਸਭਨੋ ਮਿਲਿ ਕੈ ਤਬ ਕੂਕ ਕਰੀ ਭਗਵਾਨ ਕੀ ਓਰੈ ॥੭੬੧॥
haar pare sabhano mil kai tab kook karee bhagavaan kee orai |761|
All the people of city tried to rescue the elderly Nand by severe thrashing, but when all were tired and could not rescue, then they began to look towards Krishna and shouted.761.
ਗੋਪ ਪੁਕਾਰਤ ਹੈ ਮਿਲਿ ਕੈ ਸਭ ਸ︀ਯਾਮ ਕਹੈ ਮੁਸਲੀਧਰ ਭਯੈ ॥
gop pukaarat hai mil kai sabh sayaam kahai musaleedhar bhayai |
Gopas and Balram, all together began to shout for Krishna
ਦੋਖ ਕੋ ਹਰਤਾ ਕਰਤਾ ਸੁਖ ਆਵਹੁ ਟੇਰਤ ਦੈਤ ਮਰਯੈ ॥
dokh ko harataa karataa sukh aavahu tterat dait marayai |
“Thou art the remover of sufferings and the giver of comforts”
ਮੋਹਿ ਗ੍ਰਸਿਯੋ ਅਹਿ ਸ︀ਯਾਮ ਬਡੇ ਹਮ ਰੋਵਹਿ ਯਾ ਬਧਿ ਕਾਰਜ ਕਯੈ ॥
mohi grasiyo eh sayaam badde ham roveh yaa badh kaaraj kayai |
Nand also said, “O Krishna, the snake has caught hold of me, either kill him or I shall be killed
ਰੋਗ ਭਏ ਜਿਮ ਬੈਦ ਬੁਲਈਅਤ ਭੀਰ ਪਰੇ ਜਿਮ ਬੀਰ ਬੁਲਯੈ ॥੭੬੨॥
rog bhe jim baid buleeat bheer pare jim beer bulayai |762|
” Just as a doctor is called when one catches some ailment, in the same manner, in adversity, the heroes are remembered.762.
ਸੁਨਿ ਸ੍ਰਉਨਨ ਮੈ ਹਰਿ ਬਾਤ ਪਿਤਾ ਉਹ ਸਾਪਹਿ ਕੋ ਤਨ ਛੇਦ ਕਰਿਓ ਹੈ ॥
sun sraunan mai har baat pitaa uh saapeh ko tan chhed kario hai |
ਸਾਪ ਕੀ ਦੇਹ ਤਜੀ ਉਨ ਹੂੰ ਇਕ ਸੁੰਦਰ ਮਾਨੁਖ ਦੇਹ ਧਰਿਓ ਹੈ ॥
saap kee deh tajee un hoon ik sundar maanukh deh dhario hai |
Hearing the words of his father, Krishna pierced the body of the snake, who manifested himself as a beautiful man (after relinquishing the body of the snake)
ਤਾ ਛਬਿ ਕੋ ਜਸ ਉਚ ਮਹਾ ਕਬਿ ਨੈ ਬਿਧਿ ਯਾ ਮੁਖ ਤੇ ਉਚਰਿਓ ਹੈ ॥
taa chhab ko jas uch mahaa kab nai bidh yaa mukh te uchario hai |
ਮਾਨਹੁ ਪੁੰਨਿ ਪ੍ਰਤਾਪਨ ਤੇ ਸਸਿ ਛੀਨ ਲਯੋ ਰਿਪੁ ਦੂਰ ਕਰਿਓ ਹੈ ॥੭੬੩॥
maanahu pun prataapan te sas chheen layo rip door kario hai |763|
Describing the grandeur of the spectacle, the poet says that it seems that under the impact of virtuous actions, the glory of the moon, having been snatched, has appeared in this man, ending the enemy.763.
ਬਾਮਨ ਹੋਇ ਗਯੋ ਸੁ ਵਹੈ ਫੁਨਿ ਨਾਮ ਸੁਦਰਸਨ ਹੈ ਪੁਨਿ ਜਾ ਕੋ ॥
baaman hoe gayo su vahai fun naam sudarasan hai pun jaa ko |
ਕਾਨ੍ਰਹ ਕਹੀ ਬਤੀਯਾ ਹਸਿ ਕੈ ਤਿਹ ਸੋ ਕਹੁ ਰੇ ਤੈ ਠਉਰ ਕਹਾ ਕੋ ॥
kaanrah kahee bateeyaa has kai tih so kahu re tai tthaur kahaa ko |
When that Brahmin was transformed again into a man named Sudarshan, Krishna asked him smilingly about his real abode,
ਨੈਨ ਨਿਵਾਇ ਮਨੈ ਸੁਖ ਪਾਇ ਸੁ ਜੋਰਿ ਪ੍ਰਨਾਮ ਕਰਿਓ ਕਰ ਤਾ ਕੋ ॥
nain nivaae manai sukh paae su jor pranaam kario kar taa ko |
ਲੋਗਨ ਕੌ ਬਰਤਾ ਹਰਤਾ ਦੁਖ ਸ︀ਯਾਮ ਕਹੈ ਪਤਿ ਜੋ ਚਹੁੰ ਘਾ ਕੋ ॥੭੬੪॥
logan kau barataa harataa dukh sayaam kahai pat jo chahun ghaa ko |764|
He, being pleased in mind, with bowed eyes and folded hands, he greeted Krishna and said, “O Lord! Thou art the Sustainer and remover of the sufferings of the people and Thou art also the Lord of all the worlds.”764.