ਮਲਾਰ ਮਹਲਾ ੧ ॥
malaar mahalaa 1 |
Malaar, First Mehl:
ਸਾਚੀ ਸੁਰਤਿ ਨਾਮਿ ਨਹੀ ਤ੍ਰਿਪਤੇ ਹਉਮੈ ਕਰਤ ਗਵਾਇਆ ॥
saachee surat naam nahee tripate haumai karat gavaaeaa |
They pretend to understand the Truth, but they are not satisfied by the Naam; they waste their lives in egotism.
ਪਰ ਧਨ ਪਰ ਨਾਰੀ ਰਤੁ ਨਿੰਦਾ ਬਿਖੁ ਖਾਈ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥
par dhan par naaree rat nindaa bikh khaaee dukh paaeaa |
Caught in slander and attachment to the wealth and women of others, they eat poison and suffer in pain.
ਸਬਦੁ ਚੀਨਿ ਭੈ ਕਪਟ ਨ ਛੂਟੇ ਮਨਿ ਮੁਖਿ ਮਾਇਆ ਮਾਇਆ ॥
sabad cheen bhai kapatt na chhootte man mukh maaeaa maaeaa |
They think about the Shabad, but they are not released from their fear and fraud; the minds and mouths are filled with Maya, Maya.
ਅਜਗਰਿ ਭਾਰਿ ਲਦੇ ਅਤਿ ਭਾਰੀ ਮਰਿ ਜਨਮੇ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥੧॥
ajagar bhaar lade at bhaaree mar janame janam gavaaeaa |1|
Loading the heavy and crushing load, they die, only to be reborn, and waste their lives again. ||1||
ਮਨਿ ਭਾਵੈ ਸਬਦੁ ਸੁਹਾਇਆ ॥
man bhaavai sabad suhaaeaa |
The Word of the Shabad is so very beautiful; it is pleasing to my mind.
ਭ੍ਰਮਿ ਭ੍ਰਮਿ ਜੋਨਿ ਭੇਖ ਬਹੁ ਕੀਨੑੇ ਗੁਰਿ ਰਾਖੇ ਸਚੁ ਪਾਇਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
bhram bhram jon bhekh bahu keenae gur raakhe sach paaeaa |1| rahaau |
The mortal wanders lost in reincarnation, wearing various robes and clothes; when he is saved and protected by the Guru, then he finds the Truth. ||1||Pause||
ਤੀਰਥਿ ਤੇਜੁ ਨਿਵਾਰਿ ਨ ਨੑਾਤੇ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਨ ਭਾਇਆ ॥
teerath tej nivaar na naate har kaa naam na bhaaeaa |
He does not try to wash away his angry passions by bathing at sacred shrines. He does not love the Name of the Lord.
ਰਤਨ ਪਦਾਰਥੁ ਪਰਹਰਿ ਤਿਆਗਿਆ ਜਤ ਕੋ ਤਤ ਹੀ ਆਇਆ ॥
ratan padaarath parahar tiaagiaa jat ko tat hee aaeaa |
He abandons and discards the priceless jewel, and he goes back from where he came.
ਬਿਸਟਾ ਕੀਟ ਭਏ ਉਤ ਹੀ ਤੇ ਉਤ ਹੀ ਮਾਹਿ ਸਮਾਇਆ ॥
bisattaa keett bhe ut hee te ut hee maeh samaaeaa |
And so he becomes a maggot in manure, and in that, he is absorbed.
ਅਧਿਕ ਸੁਆਦ ਰੋਗ ਅਧਿਕਾਈ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਸਹਜੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥੨॥
adhik suaad rog adhikaaee bin gur sehaj na paaeaa |2|
The more he tastes, the more he is diseased; without the Guru, there is no peace and poise. ||2||
ਸੇਵਾ ਸੁਰਤਿ ਰਹਸਿ ਗੁਣ ਗਾਵਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਿਆਨੁ ਬੀਚਾਰਾ ॥
sevaa surat rehas gun gaavaa guramukh giaan beechaaraa |
Focusing my awareness on selfless service, I joyfully sing His Praises. As Gurmukh, I contemplate spiritual wisdom.
ਖੋਜੀ ਉਪਜੈ ਬਾਦੀ ਬਿਨਸੈ ਹਉ ਬਲਿ ਬਲਿ ਗੁਰ ਕਰਤਾਰਾ ॥
khojee upajai baadee binasai hau bal bal gur karataaraa |
The seeker comes forth, and the debater dies down; I am a sacrifice, a sacrifice to the Guru, the Creator Lord.
ਹਮ ਨੀਚ ਹੋੁਤੇ ਹੀਣਮਤਿ ਝੂਠੇ ਤੂ ਸਬਦਿ ਸਵਾਰਣਹਾਰਾ ॥
ham neech houte heenamat jhootthe too sabad savaaranahaaraa |
I am low and wretched, with shallow and false understanding; You embellish and exalt me through the Word of Your Shabad.
ਆਤਮ ਚੀਨਿ ਤਹਾ ਤੂ ਤਾਰਣ ਸਚੁ ਤਾਰੇ ਤਾਰਣਹਾਰਾ ॥੩॥
aatam cheen tahaa too taaran sach taare taaranahaaraa |3|
And wherever there is self-realization, You are there; O True Lord Savior, You save us and carry us across. ||3||
ਬੈਸਿ ਸੁਥਾਨਿ ਕਹਾਂ ਗੁਣ ਤੇਰੇ ਕਿਆ ਕਿਆ ਕਥਉ ਅਪਾਰਾ ॥
bais suthaan kahaan gun tere kiaa kiaa kthau apaaraa |
Where should I sit to chant Your Praises; which of Your Infinite Praises should I chant?
ਅਲਖੁ ਨ ਲਖੀਐ ਅਗਮੁ ਅਜੋਨੀ ਤੂੰ ਨਾਥਾਂ ਨਾਥਣਹਾਰਾ ॥
alakh na lakheeai agam ajonee toon naathaan naathanahaaraa |
The Unknown cannot be known; O Inaccessible, Unborn Lord God, You are the Lord and Master of masters.
ਕਿਸੁ ਪਹਿ ਦੇਖਿ ਕਹਉ ਤੂ ਕੈਸਾ ਸਭਿ ਜਾਚਕ ਤੂ ਦਾਤਾਰਾ ॥
kis peh dekh khau too kaisaa sabh jaachak too daataaraa |
How can I compare You to anyone else I see? All are beggars - You are the Great Giver.
ਭਗਤਿਹੀਣੁ ਨਾਨਕੁ ਦਰਿ ਦੇਖਹੁ ਇਕੁ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਉਰਿ ਧਾਰਾ ॥੪॥੩॥
bhagatiheen naanak dar dekhahu ik naam milai ur dhaaraa |4|3|
Lacking devotion, Nanak looks to Your Door; please bless him with Your One Name, that he may enshrine it in his heart. ||4||3||