ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa |

SWAYYA

ਬਾਨਨ ਸੰਗ ਜਲਾਧਿਪ ਕੋ ਕਵਿ ਸ︀ਯਾਮ ਭਨੇ ਤਨ ਤਾੜਨ ਕੀਨੋ ॥

baanan sang jalaadhip ko kav sayaam bhane tan taarran keeno |

With his lance-like arrows, the king slashed the body of Varuna

ਸਾਤਹੁ ਸਿੰਧਨ ਕੋ ਰਿਸ ਕੈ ਸਰ ਜਾਲਨ ਸਿਉ ਉਰ ਛੇਦ ਕੈ ਦੀਨੋ ॥

saatahu sindhan ko ris kai sar jaalan siau ur chhed kai deeno |

The king, in great fury pierced the heart of the seven oceans

ਘਾਇਲ ਹੈ ਸਰਿਤਾ ਸਗਰੀ ਬਹੁ ਸ੍ਰੋਨਤ ਸੋ ਤਿਹ ਕੋ ਅੰਗ ਭੀਨੋ ॥

ghaaeil hai saritaa sagaree bahu sronat so tih ko ang bheeno |

Wounding all the streams, he saturated their limbs with blood

ਨੈਕੁ ਨ ਠਾਢੋ ਰਹਿਓ ਰਣ ਮੈ ਜਲ ਰਾਜ ਭਜਿਓ ਗ੍ਰਿਹ ਕੋ ਮਗੁ ਲੀਨੋ ॥੧੪੮੪॥

naik na tthaadto rahio ran mai jal raaj bhajio grih ko mag leeno |1484|

The king of water (Varuna) could not stay in the battlefield and ran away towards his hime.1484.