ਅਥ ਅਜ ਰਾਜਾ ਕੋ ਰਾਜ ਕਥਨੰ ॥
ath aj raajaa ko raaj kathanan |
Now begins the description of the rule of king Aj
ਪਾਧੜੀ ਛੰਦ ॥
paadharree chhand |
PAADHARI STANZA
ਫੁਨਿ ਭਏ ਰਾਜ ਅਜਰਾਜ ਬੀਰ ॥
fun bhe raaj ajaraaj beer |
ਜਿਨਿ ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਜਿਤੇ ਪ੍ਰਬੀਰ ॥
jin bhaat bhaat jite prabeer |
Then there ruled the great and powerful king Aj, who destroyed several clans after conquering many heroes
ਕਿਨੇ ਖਰਾਬ ਖਾਨੇ ਖਵਾਸ ॥
kine kharaab khaane khavaas |
ਜਿਤੇ ਮਹੀਪ ਤੋਰੇ ਮਵਾਸ ॥੧॥
jite maheep tore mavaas |1|
He also conquered the rebellious kings.1.
ਜਿਤੇ ਅਜੀਤ ਮੁੰਡੇ ਅਮੁੰਡ ॥
jite ajeet mundde amundd |
ਖੰਡੇ ਅਖੰਡ ਕਿਨੇ ਘਮੰਡ ॥
khandde akhandd kine ghamandd |
He conquered many invincible kings and shattered the pride of many egoistic kings
ਦਸ ਚਾਰਿ ਚਾਰਿ ਬਿਦਿਆ ਨਿਧਾਨ ॥
das chaar chaar bidiaa nidhaan |
ਅਜਰਾਜ ਰਾਜ ਰਾਜਾ ਮਹਾਨ ॥੨॥
ajaraaj raaj raajaa mahaan |2|
The great king Aj was the ocean of fourteen sciences.2.
ਸੂਰਾ ਸੁਬਾਹ ਜੋਧਾ ਪ੍ਰਚੰਡ ॥
sooraa subaah jodhaa prachandd |
ਸ੍ਰੁਤਿ ਸਰਬ ਸਾਸਤ੍ਰ ਬਿਦਿਆ ਉਦੰਡ ॥
srut sarab saasatr bidiaa udandd |
That king was a powerful warrior and expert in the study of Shrutis (Vedas) and Shastras
ਮਾਨੀ ਮਹਾਨ ਸੁੰਦਰ ਸਰੂਪ ॥
maanee mahaan sundar saroop |
ਅਵਿਲੋਕਿ ਜਾਸੁ ਲਾਜੰਤ ਭੂਪ ॥੩॥
avilok jaas laajant bhoop |3|
That great king was full of self-pride and had a very charming face, seeing which all the kings felt shy.3.
ਰਾਜਾਨ ਰਾਜ ਰਾਜਾਧਿਰਾਜ ॥
raajaan raaj raajaadhiraaj |
ਗ੍ਰਿਹ ਭਰੇ ਸਰਬ ਸੰਪਤਿ ਸਮਾਜ ॥
grih bhare sarab sanpat samaaj |
That Sovereign was king of kings and in his kingdom, all the houses were full of wealth
ਅਵਿਲੋਕ ਰੂਪ ਰੀਝੰਤ ਨਾਰਿ ॥
avilok roop reejhant naar |
ਸ੍ਰੁਤਿ ਦਾਨ ਸੀਲ ਬਿਦਿਆ ਉਦਾਰ ॥੪॥
srut daan seel bidiaa udaar |4|
The women were allured on seeing his beauty and he was the knower of the mysteries of the Vedas he was a great donor, skilful in sciences and a very gentle king.4.
ਜੌ ਕਹੋ ਕਥਾ ਬਾਢੰਤ ਗ੍ਰੰਥ ॥
jau kaho kathaa baadtant granth |
ਸੁਣਿ ਲੇਹੁ ਮਿਤ੍ਰ ਸੰਛੇਪ ਕੰਥ ॥
sun lehu mitr sanchhep kanth |
If I relate the whole story, I fear the Granth to become voluminous
ਬੈਦਰਭ ਦੇਸਿ ਰਾਜਾ ਸੁਬਾਹ ॥
baidarabh des raajaa subaah |
ਚੰਪਾਵਤੀ ਸੁ ਗ੍ਰਿਹ ਨਾਰਿ ਤਾਹਿ ॥੫॥
chanpaavatee su grih naar taeh |5|
Therefore, O friend! listen this story only in brief there was a king named Subahu in Vidrabha country, the name of whose queen was Champavati.5.
ਤਿਹ ਜਈ ਏਕ ਕੰਨਿਆ ਅਪਾਰ ॥
tih jee ek kaniaa apaar |
ਤਿਹ ਮਤੀਇੰਦ੍ਰ ਨਾਮਾ ਉਦਾਰ ॥
tih mateeindr naamaa udaar |
She gave birth to a daughter, whose name was Indumati
ਜਬ ਭਈ ਜੋਗ ਬਰ ਕੇ ਕੁਮਾਰਿ ॥
jab bhee jog bar ke kumaar |
ਤਬ ਕੀਨ ਬੈਠਿ ਰਾਜਾ ਬਿਚਾਰਿ ॥੬॥
tab keen baitth raajaa bichaar |6|
When she attained the marriageable age, the king then consulted his ministers.6.
ਲਿਨੇ ਬੁਲਾਇ ਨ੍ਰਿਪ ਸਰਬ ਦੇਸ ॥
line bulaae nrip sarab des |
ਧਾਏ ਸੁਬਾਹ ਲੈ ਦਲ ਅਸੇਸ ॥
dhaae subaah lai dal ases |
The king invited the kings of all the countries, who came to the kingdom of Subahu with their armies
ਮੁਖ ਭਈ ਆਨਿ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਆਪੁ ॥
mukh bhee aan sarasvatee aap |
ਜਿਹਿ ਜਪਤ ਲੋਗ ਮਿਲਿ ਸਰਬ ਜਾਪੁ ॥੭॥
jihi japat log mil sarab jaap |7|
The adorable goddess Sarasvati came to reside in the mouths of all them and all of them with the desire of marrying that girl, offered prayers alongwith
ਤਬ ਦੇਸ ਦੇਸ ਕੇ ਭੂਪ ਆਨਿ ॥
tab des des ke bhoop aan |
ਕਿਨੋ ਪ੍ਰਣਾਮ ਰਾਜਾ ਮਹਾਨਿ ॥
kino pranaam raajaa mahaan |
All the kings of various countries came and bowed before that king Subahu nad sat in the assembly
ਤਹ ਬੈਠਿ ਰਾਜ ਸੋਭੰਤ ਐਸੁ ॥
teh baitth raaj sobhant ais |
ਜਨ ਦੇਵ ਮੰਡਲੀ ਸਮ ਨ ਤੈਸੁ ॥੮॥
jan dev manddalee sam na tais |8|
, Where their glory excelled that of the assembly of gods.8.
ਬਾਜੰਤ ਢੋਲ ਦੁੰਦਭਿ ਅਪਾਰ ॥
baajant dtol dundabh apaar |
ਬਾਜੰਤ ਤੂਰ ਝਨਕੰਤ ਤਾਰ ॥
baajant toor jhanakant taar |
The small and big drums were resounding
ਸੋਭਾ ਅਪਾਰ ਬਰਨੀ ਨ ਜਾਇ ॥
sobhaa apaar baranee na jaae |
ਜਨੁ ਬੈਠਿ ਇੰਦ੍ਰ ਆਭਾ ਬਨਾਇ ॥੯॥
jan baitth indr aabhaa banaae |9|
The glory of that place is indescribable all of them appeared to be like Indra.9.
ਇਹ ਭਾਤਿ ਰਾਜ ਮੰਡਲੀ ਬੈਠਿ ॥
eih bhaat raaj manddalee baitth |
ਅਵਿਲੋਕਿ ਇੰਦ੍ਰ ਜਹ ਨਾਕ ਐਠਿ ॥
avilok indr jeh naak aitth |
That royal assembly was such that seeing it, Indra shrunk his nose, who should describe its glory?
ਆਭਾ ਅਪਾਰ ਬਰਨੇ ਸੁ ਕਉਨ ॥
aabhaa apaar barane su kaun |
ਹ੍ਵੈ ਰਹੇ ਜਛ ਗੰਧ੍ਰਬ ਮਉਨ ॥੧੦॥
hvai rahe jachh gandhrab maun |10|
The Gandharvas and Yakshas kept silent on seeing it.10.