ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa |

SWAYYA

ਭੂਪ ਦਸੋ ਰਿਸਿ ਕੈ ਕਬਿ ਸ︀ਯਾਮ ਕਹੈ ਖੜਗੇਸ ਕੇ ਊਪਰ ਧਾਏ ॥

bhoop daso ris kai kab sayaam kahai kharrages ke aoopar dhaae |

All the ten kings in their fury fell upon Kharag Singh

ਆਵਤ ਹੀ ਬਲਿ ਕੈ ਧਨੁ ਲੈ ਸੁ ਨਿਖੰਗਨ ਤੇ ਬਹੁ ਬਾਨ ਚਲਾਏ ॥

aavat hee bal kai dhan lai su nikhangan te bahu baan chalaae |

On their arrival they discharged from their bows many arrows

ਬਾਜ ਹਨੇ ਸਤਿ ਦੁਇ ਅਰੁ ਗੈ ਸਤਿ ਤ੍ਰੈ ਸਤਿ ਬੀਰ ਮਹਾ ਤਬ ਘਾਏ ॥

baaj hane sat due ar gai sat trai sat beer mahaa tab ghaae |

Sixteen horses of the chariots and ten mighty fighters were killed there

ਬੀਸ ਰਥੀ ਅਉ ਮਹਾਰਥਿ ਤੀਸ ਅਯੋਧਨ ਮੈ ਜਮਲੋਕਿ ਪਠਾਏ ॥੧੩੯੫॥

bees rathee aau mahaarath tees ayodhan mai jamalok patthaae |1395|

The twenty charioteers and thirty chariot-owners also died then.1395.

ਪੁਨਿ ਧਾਇ ਹਨੇ ਸਤਿ ਗੈ ਹਯ ਦੁਇ ਸਤਿ ਅਯੁਤ ਪਦਾਤ ਹਨੇ ਰਨ ਮੈ ॥

pun dhaae hane sat gai hay due sat ayut padaat hane ran mai |

Kharag Singh again ran forward killing seven horses and many soldier on foot in the war

ਸੁ ਮਹਾਰਥੀ ਅਉਰ ਪਚਾਸ ਹਨੇ ਕਬਿ ਸ︀ਯਾਮ ਕਹੈ ਸੁ ਤਹੀ ਛਿਨ ਮੈ ॥

su mahaarathee aaur pachaas hane kab sayaam kahai su tahee chhin mai |

The poet Shyam says that at the same instant, Kharag Singh killed fifty other great warriors

ਦਸ ਹੂੰ ਨ੍ਰਿਪ ਕੀ ਬਹੁ ਸੈਨ ਭਜੀ ਲਖਿ ਜਿਉ ਮ੍ਰਿਗ ਕੇਹਰਿ ਕਉ ਬਨ ਮੈ ॥

das hoon nrip kee bahu sain bhajee lakh jiau mrig kehar kau ban mai |

A Great portion of the army of the ten kings ran away just as the deers run away on seeing the lion in the forest

ਤਿਹ ਸੰਘਰ ਮੈ ਖੜਗੇਸ ਬਲੀ ਰੁਪਿ ਠਾਢੋ ਰਹਿਓ ਰਿਸ ਕੈ ਮਨ ਮੈ ॥੧੩੯੬॥

tih sanghar mai kharrages balee rup tthaadto rahio ris kai man mai |1396|

But in that war, the mighty Kharag Singh stood firmly in great rage.1396.