ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥

maaroo mahalaa 1 |

Maaroo, First Mehl:

ਨਾ ਜਾਣਾ ਮੂਰਖੁ ਹੈ ਕੋਈ ਨਾ ਜਾਣਾ ਸਿਆਣਾ ॥

naa jaanaa moorakh hai koee naa jaanaa siaanaa |

I do not believe that anyone is foolish; I do not believe that anyone is clever.

ਸਦਾ ਸਾਹਿਬ ਕੈ ਰੰਗੇ ਰਾਤਾ ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣਾ ॥੧॥

sadaa saahib kai range raataa anadin naam vakhaanaa |1|

Imbued forever with the Love of my Lord and Master, I chant His Name, night and day. ||1||

ਬਾਬਾ ਮੂਰਖੁ ਹਾ ਨਾਵੈ ਬਲਿ ਜਾਉ ॥

baabaa moorakh haa naavai bal jaau |

O Baba, I am so foolish, but I am a sacrifice to the Name.

ਤੂ ਕਰਤਾ ਤੂ ਦਾਨਾ ਬੀਨਾ ਤੇਰੈ ਨਾਮਿ ਤਰਾਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

too karataa too daanaa beenaa terai naam taraau |1| rahaau |

You are the Creator, You are wise and all-seeing. Through Your Name, we are carried across. ||1||Pause||

ਮੂਰਖੁ ਸਿਆਣਾ ਏਕੁ ਹੈ ਏਕ ਜੋਤਿ ਦੁਇ ਨਾਉ ॥

moorakh siaanaa ek hai ek jot due naau |

The same person is foolish and wise; the same light within has two names.

ਮੂਰਖਾ ਸਿਰਿ ਮੂਰਖੁ ਹੈ ਜਿ ਮੰਨੇ ਨਾਹੀ ਨਾਉ ॥੨॥

moorakhaa sir moorakh hai ji mane naahee naau |2|

The most foolish of the foolish are those who do not believe in the Name. ||2||

ਗੁਰ ਦੁਆਰੈ ਨਾਉ ਪਾਈਐ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਪਲੈ ਨ ਪਾਇ ॥

gur duaarai naau paaeeai bin satigur palai na paae |

Through the Guru's Gate, the Gurdwara, the Name is obtained. Without the True Guru, it is not received.

ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ਮਨਿ ਵਸੈ ਤਾ ਅਹਿਨਿਸਿ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੩॥

satigur kai bhaanai man vasai taa ahinis rahai liv laae |3|

Through the Pleasure of the True Guru's Will, the Name comes to dwell in the mind, and then, night and day, one remains lovingly absorbed in the Lord. ||3||

ਰਾਜੰ ਰੰਗੰ ਰੂਪੰ ਮਾਲੰ ਜੋਬਨੁ ਤੇ ਜੂਆਰੀ ॥

raajan rangan roopan maalan joban te jooaaree |

In power, pleasures, beauty, wealth and youth, one gambles his life away.

ਹੁਕਮੀ ਬਾਧੇ ਪਾਸੈ ਖੇਲਹਿ ਚਉਪੜਿ ਏਕਾ ਸਾਰੀ ॥੪॥

hukamee baadhe paasai kheleh chauparr ekaa saaree |4|

Bound by the Hukam of God's Command, the dice are thrown; he is just a piece in the game of chess. ||4||

ਜਗਿ ਚਤੁਰੁ ਸਿਆਣਾ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਣਾ ਨਾਉ ਪੰਡਿਤ ਪੜਹਿ ਗਾਵਾਰੀ ॥

jag chatur siaanaa bharam bhulaanaa naau panddit parreh gaavaaree |

The world is clever and wise, but it is deluded by doubt, and forgets the Name; the Pandit, the religious scholar, studies the scriptures, but he is still a fool.

ਨਾਉ ਵਿਸਾਰਹਿ ਬੇਦੁ ਸਮਾਲਹਿ ਬਿਖੁ ਭੂਲੇ ਲੇਖਾਰੀ ॥੫॥

naau visaareh bed samaaleh bikh bhoole lekhaaree |5|

Forgetting the Name, he dwells upon the Vedas; he writes, but he is confused by his poisonous corruption. ||5||

ਕਲਰ ਖੇਤੀ ਤਰਵਰ ਕੰਠੇ ਬਾਗਾ ਪਹਿਰਹਿ ਕਜਲੁ ਝਰੈ ॥

kalar khetee taravar kantthe baagaa pahireh kajal jharai |

He is like the crop planted in the salty soil, or the tree growing on the river bank, or the white clothes sprinkled with dirt.

ਏਹੁ ਸੰਸਾਰੁ ਤਿਸੈ ਕੀ ਕੋਠੀ ਜੋ ਪੈਸੈ ਸੋ ਗਰਬਿ ਜਰੈ ॥੬॥

ehu sansaar tisai kee kotthee jo paisai so garab jarai |6|

This world is the house of desire; whoever enters it, is burnt down by egotistical pride. ||6||

ਰਯਤਿ ਰਾਜੇ ਕਹਾ ਸਬਾਏ ਦੁਹੁ ਅੰਤਰਿ ਸੋ ਜਾਸੀ ॥

rayat raaje kahaa sabaae duhu antar so jaasee |

Where are all the kings and their subjects? Those who are immersed in duality are destroyed.

ਕਹਤ ਨਾਨਕੁ ਗੁਰ ਸਚੇ ਕੀ ਪਉੜੀ ਰਹਸੀ ਅਲਖੁ ਨਿਵਾਸੀ ॥੭॥੩॥੧੧॥

kehat naanak gur sache kee paurree rahasee alakh nivaasee |7|3|11|

Says Nanak, these are the steps of the ladder, of the Teachings of the True Guru; only the Unseen Lord shall remain. ||7||3||11||