← Back to Gurbani Library
Ang 349Raag AasaaGuru Guru Nanak

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥

aasaa mahalaa 1 |

Aasaa, First Mehl:

ਆਖਾ ਜੀਵਾ ਵਿਸਰੈ ਮਰਿ ਜਾਉ ॥

aakhaa jeevaa visarai mar jaau |

Chanting the Name, I live; forgetting it, I die.

ਆਖਣਿ ਅਉਖਾ ਸਾਚਾ ਨਾਉ ॥

aakhan aaukhaa saachaa naau |

It is so difficult to chant the True Name.

ਸਾਚੇ ਨਾਮ ਕੀ ਲਾਗੈ ਭੂਖ ॥

saache naam kee laagai bhookh |

If someone feels hunger for the True Name,

ਤਿਤੁ ਭੂਖੈ ਖਾਇ ਚਲੀਅਹਿ ਦੂਖ ॥੧॥

tit bhookhai khaae chaleeeh dookh |1|

then that hunger shall consume his pains. ||1||

ਸੋ ਕਿਉ ਵਿਸਰੈ ਮੇਰੀ ਮਾਇ ॥

so kiau visarai meree maae |

So how could I ever forget Him, O my Mother?

ਸਾਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਾਚੈ ਨਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

saachaa saahib saachai naae |1| rahaau |

True is the Master, and True is His Name. ||1||Pause||

ਸਾਚੇ ਨਾਮ ਕੀ ਤਿਲੁ ਵਡਿਆਈ ॥

saache naam kee til vaddiaaee |

People have grown weary of trying to appraise the greatness of the True Name,

ਆਖਿ ਥਕੇ ਕੀਮਤਿ ਨਹੀ ਪਾਈ ॥

aakh thake keemat nahee paaee |

But they have not been able to appraise even an iota of it.

ਜੇ ਸਭਿ ਮਿਲਿ ਕੈ ਆਖਣ ਪਾਹਿ ॥

je sabh mil kai aakhan paeh |

Even if they were all to meet together and recount them,

ਵਡਾ ਨ ਹੋਵੈ ਘਾਟਿ ਨ ਜਾਇ ॥੨॥

vaddaa na hovai ghaatt na jaae |2|

You would not be made any greater or lesser. ||2||

ਨਾ ਓਹੁ ਮਰੈ ਨ ਹੋਵੈ ਸੋਗੁ ॥

naa ohu marai na hovai sog |

He does not die - there is no reason to mourn.

ਦੇਂਦਾ ਰਹੈ ਨ ਚੂਕੈ ਭੋਗੁ ॥

dendaa rahai na chookai bhog |

He continues to give, but His Provisions are never exhausted.

ਗੁਣੁ ਏਹੋ ਹੋਰੁ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ॥

gun eho hor naahee koe |

This Glorious Virtue is His alone - no one else is like Him;

ਨਾ ਕੋ ਹੋਆ ਨਾ ਕੋ ਹੋਇ ॥੩॥

naa ko hoaa naa ko hoe |3|

there has never been anyone like Him, and there never shall be. ||3||

ਜੇਵਡੁ ਆਪਿ ਤੇਵਡ ਤੇਰੀ ਦਾਤਿ ॥

jevadd aap tevadd teree daat |

As Great as You Yourself are, so Great are Your Gifts.

ਜਿਨਿ ਦਿਨੁ ਕਰਿ ਕੈ ਕੀਤੀ ਰਾਤਿ ॥

jin din kar kai keetee raat |

It is You who created day and night as well.

ਖਸਮੁ ਵਿਸਾਰਹਿ ਤੇ ਕਮਜਾਤਿ ॥

khasam visaareh te kamajaat |

Those who forget their Lord and Master are vile and despicable.

ਨਾਨਕ ਨਾਵੈ ਬਾਝੁ ਸਨਾਤਿ ॥੪॥੨॥

naanak naavai baajh sanaat |4|2|

O Nanak, without the Name, people are wretched outcasts. ||4||2||