ਅਥ ਮਕਰਾਛ ਜੁਧ ਕਥਨੰ ॥

ath makaraachh judh kathanan |

Now begins the description of the war with Makrachh :

ਪਾਧਰੀ ਛੰਦ ॥

paadharee chhand |

PAADHRI STANZA

ਤਬ ਰੁਕਯੋ ਸੈਨ ਮਕਰਾਛ ਆਨ ॥

tab rukayo sain makaraachh aan |

ਕਹ ਜਾਹੁ ਰਾਮ ਨਹੀ ਪੈਹੋ ਜਾਨ ॥

keh jaahu raam nahee paiho jaan |

After that Makrachh joined the army and said. “O Ram! You cannot save yourself now

ਜਿਨ ਹਤਯੋ ਤਾਤ ਰਣ ਮੋ ਅਖੰਡ ॥

jin hatayo taat ran mo akhandd |

ਸੋ ਲਰੋ ਆਨ ਮੋ ਸੋਂ ਪ੍ਰਚੰਡ ॥੫੧੮॥

so laro aan mo son prachandd |518|

He who has killed my father, that mighty warriors should come forward and wage war with me.”518.

ਇਮ ਸੁਣਿ ਕੁਬੈਣ ਰਾਮਾਵਤਾਰ ॥

eim sun kubain raamaavataar |

ਗਹਿ ਸਸਤ੍ਰ ਅਸਤ੍ਰ ਕੋਪਯੋ ਜੁਝਾਰ ॥

geh sasatr asatr kopayo jujhaar |

Ram heard these crooked words and in great rage he held his weapons and arms in his hands

ਬਹੁ ਤਾਣ ਬਾਣ ਤਿਹ ਹਣੇ ਅੰਗ ॥

bahu taan baan tih hane ang |

ਮਕਰਾਛ ਮਾਰਿ ਡਾਰਯੋ ਨਿਸੰਗ ॥੫੧੯॥

makaraachh maar ddaarayo nisang |519|

He pulled (his bow) discharged his arrows, and fearlessly killed Makrachh.519.

ਜਬ ਹਤੇ ਬੀਰ ਅਰ ਹਣੀ ਸੈਨ ॥

jab hate beer ar hanee sain |

ਤਬ ਭਜੌ ਸੂਰ ਹੁਐ ਕਰ ਨਿਚੈਨ ॥

tab bhajau soor huai kar nichain |

When this hero and his army were killed, then all the warriors, becoming weaponsless, ran away (from the filed)

ਤਬ ਕੁੰਭ ਔਰ ਅਨਕੁੰਭ ਆਨ ॥

tab kunbh aauar anakunbh aan |

ਦਲ ਰੁਕਯੋ ਰਾਮ ਕੋ ਤਯਾਗ ਕਾਨ ॥੫੨੦॥

dal rukayo raam ko tayaag kaan |520|

After that Kumbh and Ankumbh came forward and obstructed the army of Ram.520.