ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa |

Savaiyya

ਬੈਠੀ ਹੁਤੀ ਸਖੀ ਮਧਿ ਅਲੀਨ ਮੌ ਦੀਨ ਦਯਾਲ ਸੌ ਨੇਹੁ ਨਵੀਨੋ ॥

baitthee hutee sakhee madh aleen mau deen dayaal sau nehu naveeno |

She was sitting with her friends and saying that she loved Din Diaal.

ਬੈਨਨਿ ਚਿੰਤ ਕਰੈ ਚਿਤ ਮੈ ਇਤ ਨੈਨਨਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਕੋ ਮਨੁ ਲੀਨੋ ॥

bainan chint karai chit mai it nainan preetam ko man leeno |

Although she was conversing sitting there, her mind was at the thought of her paramour.

ਨੈਨ ਕੀ ਕਾਲ ਕੋ ਬੀਚਲ ਦੇਖਿ ਸੁ ਸੁੰਦਰਿ ਘਾਤ ਚਿਤੈਬੇ ਕੋ ਕੀਨੋ ॥

nain kee kaal ko beechal dekh su sundar ghaat chitaibe ko keeno |

With askance looks she pointed her beautiful (friends) at him,

ਹੀ ਲਖਿ ਪਾਇ ਜੰਭਾਇ ਲਈ ਚੁਟਕੀ ਚਟਕਾਇ ਬਿਦਾ ਕਰਿ ਦੀਨੋ ॥੫॥

hee lakh paae janbhaae lee chuttakee chattakaae bidaa kar deeno |5|

She yawned and with the snap ofthe fingers pointed him to go.(5)(1)

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ︀ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਚੌਰਾਨਵੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੯੪॥੧੬੭੬॥ਅਫਜੂੰ॥

eit sree charitr pakhayaane triyaa charitre mantree bhoop sanbaade chauaraanavo charitr samaapatam sat subham sat |94|1676|afajoon|

Ninety-four Parable of Auspicious Chritars Conversation of the Raja and the Minister, Completed with Benediction. (94)(1676)