ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥

maaroo mahalaa 3 |

Maaroo, Third Mehl:

ਮੇਰੈ ਪ੍ਰਭਿ ਸਾਚੈ ਇਕੁ ਖੇਲੁ ਰਚਾਇਆ ॥

merai prabh saachai ik khel rachaaeaa |

My True Lord God has staged a play.

ਕੋਇ ਨ ਕਿਸ ਹੀ ਜੇਹਾ ਉਪਾਇਆ ॥

koe na kis hee jehaa upaaeaa |

He has created no one like anyone else.

ਆਪੇ ਫਰਕੁ ਕਰੇ ਵੇਖਿ ਵਿਗਸੈ ਸਭਿ ਰਸ ਦੇਹੀ ਮਾਹਾ ਹੇ ॥੧॥

aape farak kare vekh vigasai sabh ras dehee maahaa he |1|

He made them different, and he gazes upon them with pleasure; he placed all the flavors in the body. ||1||

ਵਾਜੈ ਪਉਣੁ ਤੈ ਆਪਿ ਵਜਾਏ ॥

vaajai paun tai aap vajaae |

You Yourself vibrate the beat of the breath.

ਸਿਵ ਸਕਤੀ ਦੇਹੀ ਮਹਿ ਪਾਏ ॥

siv sakatee dehee meh paae |

Shiva and Shakti, energy and matter - You have placed them into the body.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਉਲਟੀ ਹੋਵੈ ਗਿਆਨ ਰਤਨੁ ਸਬਦੁ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੨॥

gur parasaadee ulattee hovai giaan ratan sabad taahaa he |2|

By Guru's Grace, one turns away from the world, and attains the jewel of spiritual wisdom, and the Word of the Shabad. ||2||

ਅੰਧੇਰਾ ਚਾਨਣੁ ਆਪੇ ਕੀਆ ॥

andheraa chaanan aape keea |

He Himself created darkness and light.

ਏਕੋ ਵਰਤੈ ਅਵਰੁ ਨ ਬੀਆ ॥

eko varatai avar na beea |

He alone is pervasive; there is no other at all.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਆਪੁ ਪਛਾਣੈ ਕਮਲੁ ਬਿਗਸੈ ਬੁਧਿ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੩॥

gur parasaadee aap pachhaanai kamal bigasai budh taahaa he |3|

One who realizes his own self - by Guru's Grace, the lotus of his mind blossoms forth. ||3||

ਅਪਣੀ ਗਹਣ ਗਤਿ ਆਪੇ ਜਾਣੈ ॥

apanee gehan gat aape jaanai |

Only He Himself knows His depth and extent.

ਹੋਰੁ ਲੋਕੁ ਸੁਣਿ ਸੁਣਿ ਆਖਿ ਵਖਾਣੈ ॥

hor lok sun sun aakh vakhaanai |

Other people can only listen and hear what is spoken and said.

ਗਿਆਨੀ ਹੋਵੈ ਸੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਸਾਚੀ ਸਿਫਤਿ ਸਲਾਹਾ ਹੇ ॥੪॥

giaanee hovai su guramukh boojhai saachee sifat salaahaa he |4|

One who is spiritually wise, understands himself as Gurmukh; he praises the True Lord. ||4||

ਦੇਹੀ ਅੰਦਰਿ ਵਸਤੁ ਅਪਾਰਾ ॥

dehee andar vasat apaaraa |

Deep within the body is the priceless object.

ਆਪੇ ਕਪਟ ਖੁਲਾਵਣਹਾਰਾ ॥

aape kapatt khulaavanahaaraa |

He Himself opens the doors.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਹਜੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਵੈ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਅਗਨਿ ਬੁਝਾਹਾ ਹੇ ॥੫॥

guramukh sahaje amrit peevai trisanaa agan bujhaahaa he |5|

The Gurmukh intuitively drings in the Ambrosial Nectar, and the fire of desire is quenched. ||5||

ਸਭਿ ਰਸ ਦੇਹੀ ਅੰਦਰਿ ਪਾਏ ॥

sabh ras dehee andar paae |

He placed all the flavors within the body.

ਵਿਰਲੇ ਕਉ ਗੁਰੁ ਸਬਦੁ ਬੁਝਾਏ ॥

virale kau gur sabad bujhaae |

How rare are those who understand, through the Word of the Guru's Shabad.

ਅੰਦਰੁ ਖੋਜੇ ਸਬਦੁ ਸਾਲਾਹੇ ਬਾਹਰਿ ਕਾਹੇ ਜਾਹਾ ਹੇ ॥੬॥

andar khoje sabad saalaahe baahar kaahe jaahaa he |6|

So search within yourself, and praise the Shabad. Why run around outside your self? ||6||

ਵਿਣੁ ਚਾਖੇ ਸਾਦੁ ਕਿਸੈ ਨ ਆਇਆ ॥

vin chaakhe saad kisai na aaeaa |

Without tasting, no one enjoys the flavor.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਆਇਆ ॥

gur kai sabad amrit peeaeaa |

Through the Word of the Guru's Shabad, one drinks in the Ambrosial Nectar.

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀ ਅਮਰਾ ਪਦੁ ਹੋਏ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਰਸੁ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੭॥

amrit pee amaraa pad hoe gur kai sabad ras taahaa he |7|

The Ambrosial Nectar is drunk, and the immoral status is obtained, when one obtains the sublime essence of the Guru's Shabad. ||7||

ਆਪੁ ਪਛਾਣੈ ਸੋ ਸਭਿ ਗੁਣ ਜਾਣੈ ॥

aap pachhaanai so sabh gun jaanai |

One who realizes himself, knows all virtues.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣੈ ॥

gur kai sabad har naam vakhaanai |

Through the Word of the Guru's Shabad, he chants the Name of the Lord.

ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮਿ ਰਤਾ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਚੁਕਾਹਾ ਹੇ ॥੮॥

anadin naam rataa din raatee maaeaa mohu chukaahaa he |8|

Night and day, he remains imbued with the Naam, day and night; he is rid of emotional attachment to Maya. ||8||

ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਪਾਏ ॥

gur sevaa te sabh kichh paae |

Serving the Guru, all things are obtained;

ਹਉਮੈ ਮੇਰਾ ਆਪੁ ਗਵਾਏ ॥

haumai meraa aap gavaae |

egotism, possessiveness and self-conceit are taken away.

ਆਪੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਸੁਖਦਾਤਾ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦੇ ਸੋਹਾ ਹੇ ॥੯॥

aape kripaa kare sukhadaataa gur kai sabade sohaa he |9|

The Lord, the Giver of peace Himself grants His Grace; He exalts and adorns with the Word of the Guru's Shabad. ||9||

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹੈ ਬਾਣੀ ॥

gur kaa sabad amrit hai baanee |

The Guru's Shabad is the Ambrosial Bani.

ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣੀ ॥

anadin har kaa naam vakhaanee |

Night and day, chant the Name of the Lord.

ਹਰਿ ਹਰਿ ਸਚਾ ਵਸੈ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਸੋ ਘਟੁ ਨਿਰਮਲੁ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੧੦॥

har har sachaa vasai ghatt antar so ghatt niramal taahaa he |10|

That heart becomes immaculate, which is filled with the True Lord, Har, Har. ||10||

ਸੇਵਕ ਸੇਵਹਿ ਸਬਦਿ ਸਲਾਹਹਿ ॥

sevak seveh sabad salaaheh |

His servants serve, and praise His Shabad.

ਸਦਾ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ॥

sadaa rang raate har gun gaaveh |

Imbued forever with the color of His Love, they sing the Glorious Praises of the Lord.

ਆਪੇ ਬਖਸੇ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਏ ਪਰਮਲ ਵਾਸੁ ਮਨਿ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੧੧॥

aape bakhase sabad milaae paramal vaas man taahaa he |11|

He Himself forgives, and unites them with the Shabad; the fragrance of sandalwood permeates their minds. ||11||

ਸਬਦੇ ਅਕਥੁ ਕਥੇ ਸਾਲਾਹੇ ॥

sabade akath kathe saalaahe |

Through the Shabad, they speak the Unspoken, and praise the Lord.

ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭ ਸਾਚੇ ਵੇਪਰਵਾਹੇ ॥

mere prabh saache veparavaahe |

My True Lord God is self-sufficient.

ਆਪੇ ਗੁਣਦਾਤਾ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਏ ਸਬਦੈ ਕਾ ਰਸੁ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੧੨॥

aape gunadaataa sabad milaae sabadai kaa ras taahaa he |12|

The Giver of virtue Himself unites them with the Shabad; they enjoy the sublime essence of the Shabad. ||12||

ਮਨਮੁਖੁ ਭੂਲਾ ਠਉਰ ਨ ਪਾਏ ॥

manamukh bhoolaa tthaur na paae |

The confused, self-willed manmukhs find no place of rest.

ਜੋ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਸੁ ਕਰਮ ਕਮਾਏ ॥

jo dhur likhiaa su karam kamaae |

They do those deeds which they are pre-destined to do.

ਬਿਖਿਆ ਰਾਤੇ ਬਿਖਿਆ ਖੋਜੈ ਮਰਿ ਜਨਮੈ ਦੁਖੁ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੧੩॥

bikhiaa raate bikhiaa khojai mar janamai dukh taahaa he |13|

Imbued with poison, they search out poison, and suffer the pains of death and rebirth. ||13||

ਆਪੇ ਆਪਿ ਆਪਿ ਸਾਲਾਹੇ ॥

aape aap aap saalaahe |

He Himself praises Himself.

ਤੇਰੇ ਗੁਣ ਪ੍ਰਭ ਤੁਝ ਹੀ ਮਾਹੇ ॥

tere gun prabh tujh hee maahe |

Your Glorious Virtues are within You alone, God.

ਤੂ ਆਪਿ ਸਚਾ ਤੇਰੀ ਬਾਣੀ ਸਚੀ ਆਪੇ ਅਲਖੁ ਅਥਾਹਾ ਹੇ ॥੧੪॥

too aap sachaa teree baanee sachee aape alakh athaahaa he |14|

You Yourself are True, and True is the Word of Your Bani. You Yourself are invisible and unknowable. ||14||

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਦਾਤੇ ਕੋਇ ਨ ਪਾਏ ॥

bin gur daate koe na paae |

Without the Guru, the Giver, no one finds the Lord,

ਲਖ ਕੋਟੀ ਜੇ ਕਰਮ ਕਮਾਏ ॥

lakh kottee je karam kamaae |

though one may make hundreds of thousands and millions of attempts.

ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਵਸਿਆ ਸਬਦੇ ਸਚੁ ਸਾਲਾਹਾ ਹੇ ॥੧੫॥

gur kirapaa te ghatt antar vasiaa sabade sach saalaahaa he |15|

By Guru's Grace, He dwells deep within the heart; through the Shabad, praise the True Lord. ||15||

ਸੇ ਜਨ ਮਿਲੇ ਧੁਰਿ ਆਪਿ ਮਿਲਾਏ ॥

se jan mile dhur aap milaae |

They alone meet Him, whom the Lord unites with Himself.

ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਏ ॥

saachee baanee sabad suhaae |

They are adorned and exalted with the True Word of His Bani, and the Shabad.

ਨਾਨਕ ਜਨੁ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਨਿਤ ਸਾਚੇ ਗੁਣ ਗਾਵਹ ਗੁਣੀ ਸਮਾਹਾ ਹੇ ॥੧੬॥੪॥੧੩॥

naanak jan gun gaavai nit saache gun gaavah gunee samaahaa he |16|4|13|

Servant Nanak continually sings the Glorious Praises of the True Lord; singing His Glories, he is immersed in the Glorious Lord of Virtue. ||16||4||13||