ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |
Salok, Third Mehl:
ਰੇ ਜਨ ਉਥਾਰੈ ਦਬਿਓਹੁ ਸੁਤਿਆ ਗਈ ਵਿਹਾਇ ॥
re jan uthaarai dabiohu sutiaa gee vihaae |
O man, you have been tormented by a nightmare, and you have passed your life in sleep.
ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਸੁਣਿ ਨ ਜਾਗਿਓ ਅੰਤਰਿ ਨ ਉਪਜਿਓ ਚਾਉ ॥
satigur kaa sabad sun na jaagio antar na upajio chaau |
You did not wake to hear the Word of the True Guru's Shabad; you have no inspiration within yourself.
ਸਰੀਰੁ ਜਲਉ ਗੁਣ ਬਾਹਰਾ ਜੋ ਗੁਰ ਕਾਰ ਨ ਕਮਾਇ ॥
sareer jlau gun baaharaa jo gur kaar na kamaae |
That body burns, which has no virtue, and which does not serve the Guru.
ਜਗਤੁ ਜਲੰਦਾ ਡਿਠੁ ਮੈ ਹਉਮੈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥
jagat jalandaa dditth mai haumai doojai bhaae |
I have seen that the world is burning, in egotism and the love of duality.
ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਸਰਣਾਈ ਉਬਰੇ ਸਚੁ ਮਨਿ ਸਬਦਿ ਧਿਆਇ ॥੧॥
naanak gur saranaaee ubare sach man sabad dhiaae |1|
O Nanak, those who seek the Guru's Sanctuary are saved; within their minds, they meditate on the True Word of the Shabad. ||1||