ਪਉੜੀ ੧੫

paurree 15

ਹੋਇ ਬਿਰਕਤੁ ਬਨਾਰਸੀ ਰਹਿੰਦਾ ਰਾਮਾਨੰਦੁ ਗੁਸਾਈਂ ।

hoe birakat banaarasee rahindaa raamaanand gusaaeen |

Being detached from the world, Brahmin Ramanand lived in Varanasi (Kasi).

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਵੇਲੇ ਉਠਿ ਕੈ ਜਾਂਦਾ ਗੰਗਾ ਨ੍ਹਾਵਣ ਤਾਈਂ ।

amrit vele utth kai jaandaa gangaa nhaavan taaeen |

He would rise early in the morning and go to the Ganges to bathe.

ਅਗੋ ਹੀ ਦੇ ਜਾਇ ਕੈ ਲੰਮਾ ਪਿਆ ਕਬੀਰ ਤਿਥਾਈਂ ।

ago hee de jaae kai lamaa piaa kabeer tithaaeen |

Once even before Ramanand, Kabir went there and lay in the way.

ਪੈਰੀ ਟੁੰਬਿ ਉਠਾਲਿਆ ਬੋਲਹੁ ਰਾਮ ਸਿਖ ਸਮਝਾਈ ।

pairee ttunb utthaaliaa bolahu raam sikh samajhaaee |

Touching with his feet Ramanand awakened Kabir and told him to speak ‘Ram’, the true spiritual teaching.

ਜਿਉ ਲੋਹਾ ਪਾਰਸੁ ਛੁਹੇ ਚੰਦਨ ਵਾਸੁ ਨਿੰਮੁ ਮਹਕਾਈ ।

jiau lohaa paaras chhuhe chandan vaas ninm mahakaaee |

As the iron touched by philosopher’s stone becomes gold and the margosa tree (Azadirachta indica) is made fragrant by sandal.

ਪਸੂ ਪਰੇਤਹੁ ਦੇਵ ਕਰਿ ਪੂਰੇ ਸਤਿਗੁਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ।

pasoo paretahu dev kar poore satigur dee vaddiaaee |

The wondrous Guru turns even animals and ghosts into angels.

ਅਚਰਜ ਨੋ ਅਚਰਜੁ ਮਿਲੈ ਵਿਸਮਾਦੈ ਵਿਸਮਾਦੁ ਮਿਲਾਈ ।

acharaj no acharaj milai visamaadai visamaad milaaee |

Meeting the wonderous Guru the disciple wonderfully merges into the great wonderous Lord.

ਝਰਣਾ ਝਰਦਾ ਨਿਝਰਹੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬਾਣੀ ਅਘੜ ਘੜਾਈ ।

jharanaa jharadaa nijharahu guramukh baanee agharr gharraaee |

Then from the Self springs a fountain and the words of the gurmukhs shape a beautiful form

ਰਾਮ ਕਬੀਰੈ ਭੇਦੁ ਨ ਭਾਈ ।੧੫।

raam kabeerai bhed na bhaaee |15|

Now Ram and Kabir became identical.