ਦੋਹਰਾ ॥

doharaa |

Dohira

ਸੁਨਤ ਚੋਰ ਕੇ ਬਚ ਸ੍ਰਵਨ ਉਠਿਯੋ ਰਾਇ ਡਰ ਧਾਰ ॥

sunat chor ke bach sravan utthiyo raae ddar dhaar |

When the Raja heard the call, “thief, thief” he became dreadful.

ਭਜਿਯੋ ਜਾਇ ਡਰ ਪਾਇ ਮਨ ਪਨੀ ਪਾਮਰੀ ਡਾਰਿ ॥੧॥

bhajiyo jaae ddar paae man panee paamaree ddaar |1|

He ran out leaving behind his shoes and silk robe.(1)

ਚੋਰਿ ਸੁਨਤ ਜਾਗੇ ਸਭੈ ਭਜੈ ਨ ਦੀਨਾ ਰਾਇ ॥

chor sunat jaage sabhai bhajai na deenaa raae |

Hearing the call of thief, all woke up and did not let the Raja runaway,

ਕਦਮ ਪਾਚ ਸਾਤਕ ਲਗੇ ਮਿਲੇ ਸਿਤਾਬੀ ਆਇ ॥੨॥

kadam paach saatak lage mile sitaabee aae |2|

And within five or seven feet they caught him.(2)