ਰਾਜਨ ਕਉਨੁ ਤੁਮਾਰੈ ਆਵੈ ॥

raajan kaun tumaarai aavai |

O king, who will come to you?

ਐਸੋ ਭਾਉ ਬਿਦਰ ਕੋ ਦੇਖਿਓ ਓਹੁ ਗਰੀਬੁ ਮੋਹਿ ਭਾਵੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

aiso bhaau bidar ko dekhio ohu gareeb mohi bhaavai |1| rahaau |

I have seen such love from Bidur, that the poor man is pleasing to me. ||1||Pause||

ਹਸਤੀ ਦੇਖਿ ਭਰਮ ਤੇ ਭੂਲਾ ਸ੍ਰੀ ਭਗਵਾਨੁ ਨ ਜਾਨਿਆ ॥

hasatee dekh bharam te bhoolaa sree bhagavaan na jaaniaa |

Gazing upon your elephants, you have gone astray in doubt; you do not know the Great Lord God.

ਤੁਮਰੋ ਦੂਧੁ ਬਿਦਰ ਕੋ ਪਾਨੑੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਕਰਿ ਮੈ ਮਾਨਿਆ ॥੧॥

tumaro doodh bidar ko paanao amrit kar mai maaniaa |1|

I judge Bidur's water to be like ambrosial nectar, in comparison with your milk. ||1||

ਖੀਰ ਸਮਾਨਿ ਸਾਗੁ ਮੈ ਪਾਇਆ ਗੁਨ ਗਾਵਤ ਰੈਨਿ ਬਿਹਾਨੀ ॥

kheer samaan saag mai paaeaa gun gaavat rain bihaanee |

I find his rough vegetables to be like rice pudding; the night of my life passes singing the Glorious Praises of the Lord.

ਕਬੀਰ ਕੋ ਠਾਕੁਰੁ ਅਨਦ ਬਿਨੋਦੀ ਜਾਤਿ ਨ ਕਾਹੂ ਕੀ ਮਾਨੀ ॥੨॥੯॥

kabeer ko tthaakur anad binodee jaat na kaahoo kee maanee |2|9|

Kabeer's Lord and Master is joyous and blissful; He does not care about anyone's social class. ||2||9||