ਕਬਿਤੁ ॥

kabit |

KABIT,

ਆਗਿਆ ਪਾਇ ਸੁੰਭ ਕੀ ਸੁ ਮਹਾਬੀਰ ਧੀਰ ਜੋਧੇ ਆਏ ਚੰਡਿ ਉਪਰ ਸੁ ਕ੍ਰੋਧ ਕੈ ਬਨੀ ਠਨੀ ॥

aagiaa paae sunbh kee su mahaabeer dheer jodhe aae chandd upar su krodh kai banee tthanee |

On receiving orders from king Sumbh, the warriors of great strength and composure, marched towards Chandi in great rage.,

ਚੰਡਿਕਾ ਲੈ ਬਾਨ ਅਉ ਕਮਾਨ ਕਾਲੀ ਕਿਰਪਾਨ ਛਿਨ ਮਧਿ ਕੈ ਕੈ ਬਲ ਸੁੰਭ ਕੀ ਹਨੀ ਅਨੀ ॥

chanddikaa lai baan aau kamaan kaalee kirapaan chhin madh kai kai bal sunbh kee hanee anee |

Chandika taking her bow and arrow and Kali her sword, with great force destroyed the army in an instant.,

ਡਰਤ ਜਿ ਖੇਤ ਮਹਾ ਪ੍ਰੇਤ ਕੀਨੇ ਬਾਨਨ ਸੋ ਬਿਚਲ ਬਿਥਰ ਐਸੇ ਭਾਜਗੀ ਅਨੀ ਕਿਨੀ ॥

ddarat ji khet mahaa pret keene baanan so bichal bithar aise bhaajagee anee kinee |

Many left the battlefield out of fear, many of them became corpses with arrows, routed from its place the army hath fled helter skelter like this:

ਜੈਸੇ ਬਾਰੂਥਲ ਮੈ ਸਬੂਹ ਬਹੇ ਪਉਨ ਹੂੰ ਕੇ ਧੂਰ ਉਡਿ ਚਲੇ ਹੁਇ ਕੇ ਕੋਟਿਕ ਕਨੀ ਕਨੀ ॥੧੮੧॥

jaise baaroothal mai sabooh bahe paun hoon ke dhoor udd chale hue ke kottik kanee kanee |181|

Just as in the desert, millions of the particles of dust, fly away before the violent wind.181.,