ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੨ ॥

sireeraag mahalaa 1 ghar 2 |

Siree Raag, First Mehl, Second House:

ਧਨੁ ਜੋਬਨੁ ਅਰੁ ਫੁਲੜਾ ਨਾਠੀਅੜੇ ਦਿਨ ਚਾਰਿ ॥

dhan joban ar fularraa naattheearre din chaar |

Wealth, the beauty of youth and flowers are guests for only a few days.

ਪਬਣਿ ਕੇਰੇ ਪਤ ਜਿਉ ਢਲਿ ਢੁਲਿ ਜੁੰਮਣਹਾਰ ॥੧॥

paban kere pat jiau dtal dtul junmanahaar |1|

Like the leaves of the water-lily, they wither and fade and finally die. ||1||

ਰੰਗੁ ਮਾਣਿ ਲੈ ਪਿਆਰਿਆ ਜਾ ਜੋਬਨੁ ਨਉ ਹੁਲਾ ॥

rang maan lai piaariaa jaa joban nau hulaa |

Be happy, dear beloved, as long as your youth is fresh and delightful.

ਦਿਨ ਥੋੜੜੇ ਥਕੇ ਭਇਆ ਪੁਰਾਣਾ ਚੋਲਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

din thorrarre thake bheaa puraanaa cholaa |1| rahaau |

But your days are few-you have grown weary, and now your body has grown old. ||1||Pause||

ਸਜਣ ਮੇਰੇ ਰੰਗੁਲੇ ਜਾਇ ਸੁਤੇ ਜੀਰਾਣਿ ॥

sajan mere rangule jaae sute jeeraan |

My playful friends have gone to sleep in the graveyard.

ਹੰ ਭੀ ਵੰਞਾ ਡੁਮਣੀ ਰੋਵਾ ਝੀਣੀ ਬਾਣਿ ॥੨॥

han bhee vanyaa ddumanee rovaa jheenee baan |2|

In my double-mindedness, I shall have to go as well. I cry in a feeble voice. ||2||

ਕੀ ਨ ਸੁਣੇਹੀ ਗੋਰੀਏ ਆਪਣ ਕੰਨੀ ਸੋਇ ॥

kee na sunehee goree aapan kanee soe |

Haven't you heard the call from beyond, O beautiful soul-bride?

ਲਗੀ ਆਵਹਿ ਸਾਹੁਰੈ ਨਿਤ ਨ ਪੇਈਆ ਹੋਇ ॥੩॥

lagee aaveh saahurai nit na peeea hoe |3|

You must go to your in-laws; you cannot stay with your parents forever. ||3||

ਨਾਨਕ ਸੁਤੀ ਪੇਈਐ ਜਾਣੁ ਵਿਰਤੀ ਸੰਨਿ ॥

naanak sutee peeeai jaan viratee san |

O Nanak, know that she who sleeps in her parents' home is plundered in broad daylight.

ਗੁਣਾ ਗਵਾਈ ਗੰਠੜੀ ਅਵਗਣ ਚਲੀ ਬੰਨਿ ॥੪॥੨੪॥

gunaa gavaaee ganttharree avagan chalee ban |4|24|

She has lost her bouquet of merits; gathering one of demerits, she departs. ||4||24||