ਗੋਂਡ ॥

gondd |

Gond:

ਨਰੂ ਮਰੈ ਨਰੁ ਕਾਮਿ ਨ ਆਵੈ ॥

naroo marai nar kaam na aavai |

When a man dies, he is of no use to anyone.

ਪਸੂ ਮਰੈ ਦਸ ਕਾਜ ਸਵਾਰੈ ॥੧॥

pasoo marai das kaaj savaarai |1|

But when an animal dies, it is used in ten ways. ||1||

ਅਪਨੇ ਕਰਮ ਕੀ ਗਤਿ ਮੈ ਕਿਆ ਜਾਨਉ ॥

apane karam kee gat mai kiaa jaanau |

What do I know, about the state of my karma?

ਮੈ ਕਿਆ ਜਾਨਉ ਬਾਬਾ ਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

mai kiaa jaanau baabaa re |1| rahaau |

What do I know, O Baba? ||1||Pause||

ਹਾਡ ਜਲੇ ਜੈਸੇ ਲਕਰੀ ਕਾ ਤੂਲਾ ॥

haadd jale jaise lakaree kaa toolaa |

His bones burn, like a bundle of logs;

ਕੇਸ ਜਲੇ ਜੈਸੇ ਘਾਸ ਕਾ ਪੂਲਾ ॥੨॥

kes jale jaise ghaas kaa poolaa |2|

his hair burns like a bale of hay. ||2||

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਤਬ ਹੀ ਨਰੁ ਜਾਗੈ ॥

kahu kabeer tab hee nar jaagai |

Says Kabeer, the man wakes up,

ਜਮ ਕਾ ਡੰਡੁ ਮੂੰਡ ਮਹਿ ਲਾਗੈ ॥੩॥੨॥

jam kaa ddandd moondd meh laagai |3|2|

only when the Messenger of Death hits him over the head with his club. ||3||2||