ਪਉੜੀ ੧੮
paurree 18
ਅੰਙਣਿ ਪੁਤੁ ਗਵਾਂਢਣੀ ਕੂੜਾਵਾ ਮਾਣੁ ।
angan put gavaandtanee koorraavaa maan |
Pride on account of a neighbour's son who has come to your courtyard is false and vain.
ਪਾਲੀ ਚਉਣਾ ਚਾਰਦਾ ਘਰ ਵਿਤੁ ਨ ਜਾਣੁ ।
paalee chaunaa chaaradaa ghar vit na jaan |
A cowherd grazing animals cannot consider them as his property.
ਬਦਰਾ ਸਿਰਿ ਵੇਗਾਰੀਐ ਨਿਰਧਨੁ ਹੈਰਾਣੁ ।
badaraa sir vegaareeai niradhan hairaan |
A bonded labourer carrying a bag full of money on his head,
ਜਿਉ ਕਰਿ ਰਾਖਾ ਖੇਤ ਵਿਚਿ ਨਾਹੀ ਕਿਰਸਾਣੁ ।
jiau kar raakhaa khet vich naahee kirasaan |
Would still remain poor and wonderstruck.
ਪਰ ਘਰੁ ਜਾਣੈ ਆਪਣਾ ਮੂਰਖੁ ਮਿਹਮਾਣੁ ।
par ghar jaanai aapanaa moorakh mihamaan |
As caretaker of the crop is not its owner, similarly the guest who considers other's house as his own is a stupid one.
ਅਣਹੋਂਦਾ ਆਪੁ ਗਣਾਇੰਦਾ ਓਹੁ ਵਡਾ ਅਜਾਣੁ ।੧੮।
anahondaa aap ganaaeindaa ohu vaddaa ajaan |18|
He is the biggest ignorant fool who having nothing of his own pretends to be master of everything.
ਪਉੜੀ ੧੯
paurree 19