ਸੋਰਠਿ ਮਃ ੪ ਦੁਤੁਕੇ ॥

soratth mahalaa 4 dutuke |

Sorat'h, Fourth Mehl, Dho-Thukay:

ਅਨਿਕ ਜਨਮ ਵਿਛੁੜੇ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ਮਨਮੁਖਿ ਕਰਮ ਕਰੈ ਅਹੰਕਾਰੀ ॥

anik janam vichhurre dukh paaeaa manamukh karam karai ahankaaree |

Separated from the Lord for countless lifetimes, the self-willed manmukh suffers in pain, engaged in acts of egotism.

ਸਾਧੂ ਪਰਸਤ ਹੀ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਇਆ ਗੋਬਿਦ ਸਰਣਿ ਤੁਮਾਰੀ ॥੧॥

saadhoo parasat hee prabh paaeaa gobid saran tumaaree |1|

Beholding the Holy Saint, I found God; O Lord of the Universe, I seek Your Sanctuary. ||1||

ਗੋਬਿਦ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਗੀ ਅਤਿ ਪਿਆਰੀ ॥

gobid preet lagee at piaaree |

The Love of God is very dear to me.

ਜਬ ਸਤਸੰਗ ਭਏ ਸਾਧੂ ਜਨ ਹਿਰਦੈ ਮਿਲਿਆ ਸਾਂਤਿ ਮੁਰਾਰੀ ॥ ਰਹਾਉ ॥

jab satasang bhe saadhoo jan hiradai miliaa saant muraaree | rahaau |

When I joined the Sat Sangat, the Company of the Holy People, the Lord, the embodiment of peace, came into my heart. ||Pause||

ਤੂ ਹਿਰਦੈ ਗੁਪਤੁ ਵਸਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਤੇਰਾ ਭਾਉ ਨ ਬੁਝਹਿ ਗਵਾਰੀ ॥

too hiradai gupat vaseh din raatee teraa bhaau na bujheh gavaaree |

You dwell, hidden, within my heart day and night, Lord; but the poor fools do not understand Your Love.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਮਿਲਿਆ ਪ੍ਰਭੁ ਪ੍ਰਗਟਿਆ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਗੁਣ ਵੀਚਾਰੀ ॥੨॥

satigur purakh miliaa prabh pragattiaa gun gaavai gun veechaaree |2|

Meeting with the Almighty True Guru, God was revealed to me; I sing His Glorious Praises, and reflect upon His Glories. ||2||

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ਭਇਆ ਸਾਤਿ ਆਈ ਦੁਰਮਤਿ ਬੁਧਿ ਨਿਵਾਰੀ ॥

guramukh pragaas bheaa saat aaee duramat budh nivaaree |

As Gurmukh, I have become enlightened; peace has come, and evil-mindedness has been dispelled from my mind.

ਆਤਮ ਬ੍ਰਹਮੁ ਚੀਨਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਸਤਸੰਗਤਿ ਪੁਰਖ ਤੁਮਾਰੀ ॥੩॥

aatam braham cheen sukh paaeaa satasangat purakh tumaaree |3|

Understanding the relationship of the individual soul with God, I have found peace, in Your Sat Sangat, Your True Congregation, O Lord. ||3||

ਪੁਰਖੈ ਪੁਰਖੁ ਮਿਲਿਆ ਗੁਰੁ ਪਾਇਆ ਜਿਨ ਕਉ ਕਿਰਪਾ ਭਈ ਤੁਮਾਰੀ ॥

purakhai purakh miliaa gur paaeaa jin kau kirapaa bhee tumaaree |

Those who are blessed by Your Kind Mercy, meet the Almighty Lord, and find the Guru.

ਨਾਨਕ ਅਤੁਲੁ ਸਹਜ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਅਨਦਿਨੁ ਜਾਗਤੁ ਰਹੈ ਬਨਵਾਰੀ ॥੪॥੭॥

naanak atul sehaj sukh paaeaa anadin jaagat rahai banavaaree |4|7|

Nanak has found the immeasurable, celestial peace; night and day, he remains awake to the Lord, the Master of the Forest of the Universe. ||4||7||