ਗਉੜੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ॥

gaurree kabeer jee |

Gauree, Kabeer Jee:

ਉਪਜੈ ਨਿਪਜੈ ਨਿਪਜਿ ਸਮਾਈ ॥

aupajai nipajai nipaj samaaee |

We are born, and we grow, and having grown, we pass away.

ਨੈਨਹ ਦੇਖਤ ਇਹੁ ਜਗੁ ਜਾਈ ॥੧॥

nainah dekhat ihu jag jaaee |1|

Before our very eyes, this world is passing away. ||1||

ਲਾਜ ਨ ਮਰਹੁ ਕਹਹੁ ਘਰੁ ਮੇਰਾ ॥

laaj na marahu kahahu ghar meraa |

How can you not die of shame, claiming, This world is mine?

ਅੰਤ ਕੀ ਬਾਰ ਨਹੀ ਕਛੁ ਤੇਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

ant kee baar nahee kachh teraa |1| rahaau |

At the very last moment, nothing is yours. ||1||Pause||

ਅਨਿਕ ਜਤਨ ਕਰਿ ਕਾਇਆ ਪਾਲੀ ॥

anik jatan kar kaaeaa paalee |

Trying various methods, you cherish your body,

ਮਰਤੀ ਬਾਰ ਅਗਨਿ ਸੰਗਿ ਜਾਲੀ ॥੨॥

maratee baar agan sang jaalee |2|

but at the time of death, it is burned in the fire. ||2||

ਚੋਆ ਚੰਦਨੁ ਮਰਦਨ ਅੰਗਾ ॥

choaa chandan maradan angaa |

You apply sandalwood oil to your limbs,

ਸੋ ਤਨੁ ਜਲੈ ਕਾਠ ਕੈ ਸੰਗਾ ॥੩॥

so tan jalai kaatth kai sangaa |3|

but that body is burned with the firewood. ||3||

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਸੁਨਹੁ ਰੇ ਗੁਨੀਆ ॥

kahu kabeer sunahu re guneea |

Says Kabeer, listen, O virtuous people:

ਬਿਨਸੈਗੋ ਰੂਪੁ ਦੇਖੈ ਸਭ ਦੁਨੀਆ ॥੪॥੧੧॥

binasaigo roop dekhai sabh duneea |4|11|

your beauty shall vanish, as the whole world watches. ||4||11||